vrijdag 6 mei 2011

Lachen met dieren

In mei leggen alle vogels een ei. Zo leert het gezegde althans.
Hier in de wijk kan ik dat echter niet met zekerheid zeggen.

Het gevogelte in ons doorgaans vriendelijke buurtje is namelijk nogal typisch van aard. Al eerder repte ik over het gevleugelde barbecuegeteisem. Een onverschrokken eendenkoppel volgde op een zonnige zaterdagmiddag zijn neus en ging op stroopjacht langs tuinen waar welriekende braadwalmen uit opstegen. Verwachtten ze serieus een sappig karbonaadje of smakelijk drumstickje? Stelletje kannibalen.

Van de week zag ik datzelfde brutale stelletje midden op een van de rijwegen van onze dubbele laan. Ze zaten gewoon een beetje dommig te zitten. Starend in het oneindige niks. Onderuitgezakt. Het mannetje had nog net niet zijn ene poot in zijn broek gefrunnikt a la All Bundy. Toen ik stapvoets aan kwam gereden maakten ze geen enkele aanstalten opzij te gaan. Was dit de ultieme uiting van levensmoeheid of pure arrogantie? Met gevaar voor eigen leven manoeuvreerde ik toch maar de velgen over de stoeprand, visioenen van lijfstraffen en opnieuw uit te lijnen banden verdringend. Alles beter dan een dubbele eendenmoord op mijn geweten te hebben.

Maar vanmiddag spande de kroon. Niet per se voor ons als wel voor Eric, die heel lief even twee dvd's voor mij kwam afgeven. We zaten gezellig buiten wat te keuvelen tot hij frontaal op zijn hoofd gekakt werd door een laagvliegende duif.
En ik mocht er niet eens een foto van maken...

2 opmerkingen:

Mara zei

Ach, jammer van het fotootje... Ook niet stiekem met de iPhone, zo om het hoekje zeg maar? Is het geen goede taak voor Rover om al het gespuis uit de tuin te houden? Of ligt hij liever te chillen op zijn dekentje?

Fijn weekend!

Zuster_Klivia zei

Flauhauw... dat zijn namelijk altijd de beste fotomomenten :)