dinsdag 7 juni 2011

Oor-log

In heel juni:
- nog geen stukje getikt
- nog geen foto geknipt
- een hoop beleefd
- onbedaarlijk gelachen
- domweg genoten

Behalve dat Rover maar pijn bleef houden aan zijn oor. Als hijzelf of wij zijn linker oor aanraakten resulteerde dat in klaaglijk gejammer. Ook schudde hij een triljoen keer per dag met zijn koppie. Dus maar weer naar de dierenarts. Die een middenoorontsteking constateerde. Bij een hond ja. Het bestaat.

Na een antibiotische injectie keerden we huiswaarts met in mijn tas een antibiotisch zalfje en een antibiotisch pillenkuurtje. Het was ervan gekomen. Op antibiotisch vlak moest ik mijn meerdere erkennen. In mijn hond. Het bestaat.

De pilletjes gingen er zonder slag of stoot in. Is puur een kwestie van intonatie. Als je drie octaven hoger op enthousiaste wijze vraagt of Rover een pilletje wil slikt hij alles.
Die zalf echter. Dat was iedere avond een ware worsteling. Nadat ik Rover op zijn mand in de houtgreep had gekregen kneep Sjoerd een welgemikte dosis medische smurrie in zijn gehavende gehoorgang. Waarbij het lijdend voorwerp het spartelend op een janken zette. Om vervolgens de halve lading crème in het rond te spetteren met zijn wapperende hoofd en daarna oneindig lang met zijn vettige plakoor overal tegenaan te schurken.

Inmiddels is de pillenkuur klaar en zouden we ook met het zalven kunnen stoppen. Ik heb echter niet de indruk dat het euvel volledig verholpen is.
Voorlopig zien we het maar eens even aan. Het jong is 12. En de bel hoorde hij toch al niet meer.

5 opmerkingen:

Zuster_Klivia zei

Dat die pillen lukten vind ik een wonder. Pillen in dieren frommelen is een ware hel, is mijn ervaring.

Maar als ik zo lees over die zalf, weet ik het zo net nog niet.

Ri zei

Ach, het arme ding. Gelukkig zijn dieren niet rancuneus. Zo hebben we ooit onze kat moeten dwangvoeren wegens keelontsteking. Nou...dat ging ook niet van harte. Maar net wat ik zeg, sans rancune.

Erika zei

Ja, die pillen is een gedoe!! De hond van mijn ouders gaven we altijd pilletjes op een schoteltje tussen wat pudding. Waarna de pudding in een rookomzien was opgesmuld en het pilletje nog netjes in het midden lag te pronken... Hoop dat Rover snel weer de oude is!

Groetjes, Erika

Ydnas zei

Arme Rover! Mijn hond weet precies wat ie voelt. Hij had een tijdje last van oorontstekingen, de pillen hier ook geen probleem (precies zoals jij zegt ging het ook hier) maar die zalf, 1 en al drama. Sterkte ermee.
Liefs Sandy

Yvonne zei

Heel herkenbaar! Het schudden, het janken en dat het héél lang duurt voordat het over is. Sterkte Rover! Beterschap van Boef (die momenteel eens géén oorontsteking heeft)