dinsdag 26 juli 2011

Van de gevleugelde vrienden

Toen ik net naar buiten keek werd ik verrast door een invasie aan kleine vogeltjes op ons gazon. Bedrijvig pikten ze gebroederlijk ons gras aan gort. Schattig!
Het waren vast meesjes. Van het type kool of pimpel of misschien wel kuif. Geen idee. Ik ben bepaald geen vogelaar. En dat is gezien mijn geschiedenis toch wel een beetje vreemd.

Je moet weten dat onze halve achtertuin vroeger bestond uit volières. Het vogelschuurtje rechtsachter gaf toegang tot vier separate kooien die onderling weer verbonden waren met deuren. En in de volières was het een gekwetter en gefladder van vanjewelste. Dat kwam door mijn vader. Hij vond vogeltjes leuk. Kon elk voorbijvliegend bolletje veertjes benoemen, zowel bij de Nederlandse naam als ook de Latijnse. En hij was bij de politie. Tel één en één bij elkaar op en je krijgt een vogelopvangcentrum voor in beslag genomen vogels.

Eens in de zoveel tijd kwam er een telefonische melding dat er weer een lading buitenlandse vogels aan de grens was onderschept. En of mijn vader plaats had. Vanaf dat moment was het feest. Alles werd aan de kant gegooid, ook mijn moeder stopte waar ze mee bezig was. De volières moesten in gereedheid worden gebracht. Het was een geredder met kommetjes water en voer en weet ik wat nog meer. De overspannen vogels werden gebracht in grote houten kisten. Het gekwetter dat er uit opsteeg was oorverdovend. Van schrik scheten ze de hele boel onder en sommigen hadden al het loodje gelegd voordat mijn vader ze kon ringen. Een voor een nam hij de tere beestjes in zijn grote hand en priegelde een gekleurd metalen ringetje om een pietepeuterig pootje. Daarna mochten ze de volières in. Uitrusten en weer op krachten komen. Na verloop van tijd, als al het bijkomende politiewerk was afgehandeld, mochten de vogels worden vrijgelaten. Terug de natuur in. Nadat mijn vader ze had ontringd moesten ze nog een keer in kleine kistjes worden gestopt. Vervolgens reden we naar een bossig natuurgebied in de buurt en zette mijn vader de beestjes uit. The circle of life.

Ik weet nog dat we op een zondag bezoek hadden toen er weer een plaatsingsverzoek kwam. Het betrof een grote partij Spaanse putters. Zo groot dat A.art Z.eeman met een cameraploeg naar het verre Limburg kwam om te filmen. De kinderen van het bezoek en ik werden naar boven gebonjourd en konden vanuit mijn slaapkamerraam precies volgen wat er in de achtertuin gebeurde. Wat vonden we het spannend!
Met het verstrijken van de jaren kwam er ook een kentering in de vogelarij. Mijn vaders taak spitste zich meer toe op het ME-werk en was zodoende vaak in de weekenden van huis. Toevalligerwijs kwamen de plaatsingsverzoeken ook meestal in het weekend en was vooral mijn moeder er druk mee. En dus werden op een dag de volières ontmanteld en moest mijn vader op zoek naar een nieuwe hobby. En dat alles zonder de deskundige hulp van J.ohn W.illiams!

Wat betreft mijn bedroevende kennis van het luisterrijke vogelrijk is het gebleven bij Donald de eend, Dollie de pratende kauw en de eenogige lijster-zonder-naam. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Ik fluit toevallig een ander wijsje.

3 opmerkingen:

Yvonne zei

Ik weet het nog! De vogeltjes in jullie tuin. Het komt weer helemaal terug.

Dat 'terug de natuur in' heet in justitie- en politietermen: vervreemden. En dat is dan meteen het enige dat ík weet van in beslag genomen vogels :) Ik kan nog geen mees van een mus onderscheiden.

Je vader deed - en doet - goed werk. Unne gooje lubbes.

Leuk stukje, mooi taalgebruik.

Ad zei

En Pino ken je toch ook wel ?

Groetjes Ad

ps Laatst op Lesbos barstte het van de gelmussen (broertje van de kuifmees)

Alie zei

Leuk geschreven Irène.
En wat een nobel man, die vader van je.
Ik vind vogeltjes ook prachtig, maar weet nog net het verschil tussen een mus en een kraai.
Tóch heb ik laatst bij de vogelbescherming een gratis (ja, dát dan weer wel~!!) boekje besteld waarin de Nederlandse tuinvogels staan beschreven. Vond het een erg leuk en leerzaam boekje. Maar denk nu niet dat ik meteen zie of we een pimpelmees of een koolmeesje in de tuin hebben...:-) Hahahaha.