maandag 22 augustus 2011

Dwars

Er zat me iets dwars.
Zo'n 450 te verzinnen woorden, het liefst in de juiste volgorde. Met een catchy intro, een serieuzig middenstuk en een ergens op slaande slotalinea.
Het zat me dermate dwars dat mijn blog het onderspit moest delven.
Maar de inkt van mijn geprinte column was nog niet droog of ik vond mijn weg terug naar hier. Typisch hoe dat werkt.

Mijn nieuwste brouwsel moet nog even onder de radar blijven maar mijn column uit het CFcenTRaal (ons zoute clubblad) van maart 2011 mag best in de annalen alhier opgenomen worden.

Arian en Irène schrijven elkaar al een jaar of tien. Voortaan doen ze dat ook in columnvorm in CFcenTRaal.

Lieve Arian,

Toen jij polste of het misschien iets voor mij was om je nieuwe columnhelft te worden was ik natuurlijk gevleid. Niks menselijks is mij vreemd.
Maar naast die aangename egostrelerij prikte er een ander sentiment. Namelijk bijgeloof. De droeve reden dat deze rubriek de kop Jarian niet meer draagt kennen we allemaal. Het lampje boven de afwijkende kronkel in mijn hoofd die bijgeloof heet, begon na jouw vraag dan ook meteen alarmerend te knipperen. Want het was natuurlijk klip en klaar dat mij eenzelfde lot beschoren was als ik Jans plek in het CFcenTRaal zou overnemen. Of hoe je jezelf gek kunt denken.

Dat bijgeloof neemt behoorlijk bedenkelijke proporties aan. Als ik ziektes zou verzamelen kon ik naast CF en diabetes ook een dwangneurose op mijn conto schrijven. Neem nou een gemiddelde MDS-dag. Als ware ik een besnorde legercommandant voer ik geroutineerd en met ijzeren hand de structuurtroepen aan. Alles moet kloppen. Van de correct op de badkamerradiator gedrapeerde handdoeken (met de Hemalipjes rechtsboven) tot de matchende kleuren van Sjoerds en mijn ondergoed. Van de voor vertrek leeg geruimde vaatwasser tot het klinisch zuivere aanrecht. Als het moet zou je er een longtransplantatie op kunnen uitvoeren. Van het domweg móéten toiletteren op de wc’s tegenover de hoofdingang - die met het aangenaam warme water - tot het vermijden van het betreden van de voegen tussen de tegels op mijn weg naar de poli. En dat loopt, zeker in combinatie met een mondkapje op, tamelijk debiel kan ik je melden.
Ja, het is bij tijd en wijle behoorlijk vermoeiend mij te zijn. En doe ik dit allemaal niet of anders? Onheil en rampspoed zullen mij ten deel vallen. Geheid. Slechte longfuncties, beroerde labuitslagen, vernachelde shuttle walk tests. Het ligt allemaal zomaar op de loer.

Soms echter moet je je eigen grenzen durven verleggen. De mens lijdt immers het meest van het lijden dat hij vreest. En daarom besloot ik in dit specifieke schrijfgeval gewoon eens lekker gek te doen! Kan mij het schelen. Eén zekerheid heb ik namelijk toch. Dood gaan we allemaal, ik ook. Als mijn tijd gekomen is, is mijn tijd gewoon gekomen. En gelukkig hangt dat echt niet af van het al dan niet schrijven van een lapje tekst. Of hoe strikt ik mijn eigen gestelde militaristische bed-opmaak-regels hanteer. Hoe God of Allah of Vader Abraham erover denken dan wel kunnen oordelen weet ik niet, maar mijn plan is om voorlopig lekker te blijven leven. Heel lang. Zelfs met deze column aan mijn broek. Alleen al om mijn eigen kromme, volslagen idiote wensgedachten het tegendeel te bewijzen! (Al blijven de Hemalipjes van de handdoeken de rest van mijn leven naar rechtsboven wijzen. Je kunt immers niet voorzichtig genoeg zijn…)

Liefs, Irène

9 opmerkingen:

Zuster_Klivia zei

Hij is leuk :)

Heb je je huis al gezuiverd met Salie na het sturen van dit verhaal? Voor de zekrheid? ;)

Inge zei

Je schrijft leuk, met een behoorlijke dosis humor ... Je bent een (helft van een) column meer dan waard! De geschiedenis ken ik niet, maar tussen de regels door lees ik 't hoe/waarom .... Goed dat je 't toch doet!
Groetjes, Inge

Yehudith zei

En ik maar denken dat ik de enige was die voegen tussen de tegels mijdde... Gelukkig, dit is dus geen unicum ;). Wel dapper dat je dat durft toe te geven, haha!

En super leuk dat Arian jou heeft gevraagd :)! Dat gaat helemaal goedkomen.

Xx, Judith

Jasmino zei

Jeeee zeg, je bent die column zeker waard. Wat jammer dat ik als niet-cf-er dat blad niet krijg. Hopelijk kan ik jouw gedeeltes hier blijven volgens, want je schrijft echt geweldig.

Ik zit zelf momenteel in een loopbaantraject en overweeg ook iets te gaan doen met schrijven, maar na het lezen van jouw spinsels kan ik me beter gaan bezinnen op iets anders denk ik....... daar kan ik niet aan tippen!

Veel plezier ermee, en veel succes ermee! Ik weet zeker dat je ook velen zal inspireren. Je bent een heel bijzonder mens!

Liefs, en ik blijf je zeker volgens!

lielie zei

"Met een been op de stoep, en een been in de goot, als ik dat niet doe ben ik morgennnn dood..."

dat zongen wij altijd, als we de randen van de tegels niet mochten raken of voordat je bij de koelkast was, de keukenla nog niet dicht gevallen mocht zijn ;) en allemaal van die andere fratsen..
Maar gelukkig heb ik het al een hele tijd niet meer.
T komt zoals het komt....

liefs Annelie

Ydnas zei

Ik had'm gelezen in het Cfboekje, maar nu nog een keer met veel plezier, hij blijft leuk!
Liefs!

Frederike zei

Je schrijft geweldig!

Running Rapunzel zei

Ik heb niet alle reacties gelezen, maar ik ben ongwetwijfeld niet de enige: je schrijft fantastisch!

Daanschrijft zei

Topwederhelft!