woensdag 7 september 2011

Van het lange voorspel

In tegenstelling tot de keren hiervoor besloot ik me voor de controle van vandaag eens totaal niet druk te maken. Om te zien of zen zijn verschil zou maken in de blaasresultaten. En omdat er totaal geen aanleiding is om het wel te doen. Want het gaat namelijk super! *klopt af*

Het verschil met vorig jaar september is te groot. Ik ben in geen tijden zo actief geweest als de afgelopen weken. Maanden. En het kost me nauwelijks moeite. Rover en ik wandelen ons helemaal suf. Sjoerd hoeft niet meer na zijn werk nog naar de supermarkt. Sterker nog, ik heb de meeste tijd het eten al klaar als hij 's avonds de voordeur opent. Zelfs het hobbyen bij d'n Doug heb ik weer op kunnen pakken. Al zes donderdagen op rij was ik van de partij, waarbij ik me nota bene drie keer per fiets naar mijn werk verplaatste. Hallo! :-)

Volgens mij vond de longfunctie assistent het vanmiddag dan ook spannender dan ik. Hem stond het tranendal van de vorige keer op het netvlies gebrand, zo verried althans zijn grimas en licht twinkelende ogen.
Het kostte me uiteindelijk vijf dappere pogingen om bij de door mezelf opgelegde grens van 60% te komen. Gestaag klom ik van 52 naar 55 naar 57 procent. Wat hem betreft hadden we er na de vierde poging al de brui aan gegeven, maar verbeten zette ik voor de vijfde keer de knijper op mijn neus en het mondstuk tussen mijn lippen. En daar was 'ie dan toch zeg, 60%. Eureka!
Ergo, dit oude dieseltje heeft gewoon even de tijd nodig om op gang te komen. Of zoals een fysio uit een ander ziekenhuis ooit tegen een Cyster zei: "Sommigen van jullie hebben een lang voorspel nodig!" Juist. :-)

"Wat zie je er goed uit!", rolde er tot twee keer toe enthousiast uit de monden van de CF verpleegkundige en mijn longarts. En trots deed ik verslag van mijn sportieve prestaties van de afgelopen periode. We bekeken als altijd mijn longfunctieverloop en concludeerden gedrieën dat ik door al het gedoe in de afgelopen twee jaren waarschijnlijk toch definitief wat longfunctie heb ingeleverd. Maar zoals ik me nu voel heb ik daar gelukkig geen last van. Wel is het zaak om bij de minste verandering in negatieve zin direct aan de bel te trekken aangezien de marges nu wat krapper zijn. Daarnaast vond ik het een beetje jammer dat de uitslag van mijn sputumkweek van afgelopen mei uitwees dat mijn huisbacteriën nog steeds resistent zijn voor een hoop antibiotica. Volgens de longarts zou dat te maken kunnen hebben met het feit dat ik toen net een intraveneuze antibioticakuur achter de rug had en mijn beestenkolonie daardoor tijdelijk is gemuteerd. Met gekruiste vingers tufte ik daarom een nieuw potje voor het microbiologisch lab vol.
We gaan het zien. We gaan het beleven. Als het goed is en blijft gaan hoef ik me pas in januari weer te melden. Dat is volgend jaar! :-)

10 opmerkingen:

Kim zei

Jeeejh wat goed! En nu een klein feestje??

Ri zei

Dat vind ik een goed plan --> volgend jaar pas terug hoeven komen.

Ydnas zei

Wat een goed nieuws! Ben heel blij voor je :) Super dat je zo lekker de tijd voor je longfunctie kreeg ook.
Liefs!

Mara zei

Jeetje...hoef je pasterug in 2012? dat klinkt heerlijk ver weg. Ik mag over twee maanden alweer,hoewel dat natuurlijk ook heel netjes is. Ach en ik vind het ook wel fijn als er een beetje een vinger aan de pols is!
Ga zo door jij!!!

wondelgijn zei

Super! Super! Superrrr!!!

ing zei

Dat klinkt helemaal niet verkeerd! Mooi om te lezen over je positieve energie!!!
gr.Ing

Veronica zei

Wat een leuke blog.
Super dat jouw sportieve inspanningen worden beloond en een prachtinge 60%.
Toppie
Liefs,
Veronica

Tanja zei

Ik ben getagt!

En nu mag ik 5 mensen taggen!!
En ik hoop dat je ook hier aan mee wil doen!
Maar niets moet, alles mag!


Het erg leuk zo kom je nog eens op websites
die je normaal niet zou bezoeken op Blogger, en

daar komt bij dat er ook meer mensen naar jou blogger komen kijken,
dus de moeite waard om mee te doen toch?

Groetjes Tanja

Grietje zei

Dat het vooral ook eens een poosje goed mag gaan, daar kun je altijd een hele tijd op vooruit! Tenminste zo ervaar ik het wel.

Anoniem zei

Hey Irene!!
Te gek zeg, doet me deug te horen dat het zo goed gaat met jouw (gauw afkloppen).
Ga zo door!!!
Groetjes Inge en Joeri