maandag 31 oktober 2011

iPhoto oktober 2011

In vergelijking met het begin van mijn blogcarrière is de hoeveelheid blogberichten per maand ernstig afgenomen. En de enige constante factor aan mijn schrijfsels is dat ik ze met het grootste gebrek aan regelmaat de wereld in help. Maar toegegeven, afgelopen maand vormde wel een dramatisch dieptepunt.
"Zeg dat voorspel van jou duurt nou wel erg lang hè?!" zei iemand laatst gekscherend, doelend op het uitblijven van nieuw leesvoer na mijn uiteenzetting van 7 september jl.
Het is dankzij de wondere kunst van het antidateren dat het me, met veel hangen en wurgen, toch nog gelukt is om iPhoto september 2011 geplaatst te krijgen. De geselecteerde foto's stonden al tijden in het klad klaar maar de inspiratie om er passende tekstjes bij te verzinnen ontbrak finaal.
Ach, laten we het maar houden op 'geen nieuws is goed nieuws'.

Anjers. Ondanks hun ietwat suffe imago ben ik er dol op. Blijkbaar heb ik toch meer gemeen met wijlen prins Bernhard dan ik ooit kon bevroeden. Ik vind ze mooi, met hun felle kleurschakeringen en hoe ze met gerimpelde blaadjes uit de knoppen rollen. Bovendien zijn ze een stuk beter te onderhouden dan rozen. Die ondingen laten in mijn vazen namelijk binnen 24 uur steevast het kopje hangen.


Mocht het paard van Sinterklaas binnen nu en 5 december omkiepen dan is er al een deugdelijke stand-in beschikbaar. Rover is namelijk dol op worteltjes. Zodra ik de zak waspeen uit de koelkast pak is hij niet meer bij me weg te slaan.
Ik noem hem daarom tot 5 december alvast consequent Americo. Hij moet alleen nog een beetje groeien, wil hij de goedheiligman op zijn rug over de daken kunnen vervoeren. Maar het hinniken heeft hij al aardig onder de knie!




Op een dag besloot mijn moeder dat ze een smartphone wilde. Want dat was handig "voor op de camper en zo". 58 Jaar en onbevreesd om nieuwe dingen met veel knopjes en ander technisch vernuft aan te leren. Chapeau!
De zoektocht naar welke toestel het uiteindelijk moest worden was een heel ander verhaal. Er werd gewikt en gewogen, bestudeerd en vergeleken. En veel gevraagd. Aan ons. Haast dagelijks werden we bestookt met een spervuur aan vragen. Over mb's en abonnementsvormen. Daarmee was haar queeste een soort gezinsproject geworden. Dolletjes. Terwijl het in onze optiek zo eenvoudig was. Neem gewoon een iPhone. Punt.
En warempel, net toen we de moed bijkans hadden opgegeven kwam het verlossende telefoontje. "Ik heb een iPhone gekocht!" Ook nog op de dag dat Steve Jobs het aardse leven verruilde voor het hemelse. Welk een hommage!
Inmiddels zit mijn moeder op Twitter en Facebook alsof het nooit anders is geweest. En speelt ze Wordfeud. Met alle verslavingsuitingen van dien...


Nomen est omen.
Grote Sjoerd en Enorme Sjoerd.
'n Sjiek span.


Eigenlijk kijk ik helemaal niet graag in van die glossy woontijdschriften.
Met grote, witte ruimtes, een terloops neergezette decoratieve ladder en één in perfecte staat verkerende vintage designbank. Die heel toevallig bij de kringloop is gevonden. Tuurlijk.
Ik word daar heel onrustig van. Want bij elke reportage denk ik dat mijn huis er óók zo uit moet zien. Zo leeg, licht en sereen. Dat ik ook wekelijks bij de kringloopwinkel rond moet schuimen, op zoek naar unieke retrospulletjes. Terwijl ik het eigenlijk gewoon vies vind om door zo'n stoffige kringlooploods rond de lopen. Al bij de voordeur begint het overal te kriebelen en fantoomjeuk ik mezelf langs de uitgestalde waren. En die ene keer dat ik dacht iets leuks gevonden te hebben, had ik nog voor de kassa bedacht in wat voor een gruwelijk smerig huis mijn kringloopschat gelegen had en met hoeveel kattenkots het enige schaaltje in aanraking was geweest. *hurl*
Echter één specifiek woonaccessoire heeft zich hardnekkig in mijn geheugen gegrift na een vluchtige bladersessie door de VT Wonen. Het kaartenrek. Dat vond ik gaaf! Ik had alleen geen idee waar je zoiets kon kopen. Tot twitter!
Dus voor alle andere dolende interieurzielen met gezonde smetvrees: www.tentoon.nl.


5 opmerkingen:

Yehudith zei

Niice! Dank voor de tip :).

Jannie zei

Jeeeej hij hangt! Met kaarten! Leuk!
Oh en die kaart... Die is euhm, nog onderweg...

Zuster_Klivia zei

Heej: je bent er weer. Das het enige dat belangrijk is. Ik miste je al en had zoiets van 'er zal toch niks zijn'. Gelukkig niet dus :)

Ri zei

Heb jij iets met kattenkaarten?

Alie zei

Wat is Rover, oeps sorry; Americo, toch een schatje. Vind het heel bijzonder dat hij rauwe worteltjes lust. Bennie is op dat gebied erg kieskeurig, zelfs een plakje kaas negeert hij als er ook worst voor handen is. En "groenvoer" (of oranjevoer) hoef je hem helemaal niet te geven....:-(
Maar als Rover flink doorzet met die worteltjes, kan hij met gemak de goedheiligman over de daken leuren denk ik.