vrijdag 30 december 2011

House for sale? Not anymore!

Op de valreep van 2011 heel goed nieuws. Op persoonlijk vlak wellicht het beste nieuws van dit jaar. En met terugwerkende kracht van 2009, 2010 en 2011 bij elkaar. Ons oude huis is namelijk verkocht. Eindelijk.

De knusse bungalow die Sjoerd in 2002 kocht en waar we vanaf 1 januari 2004 een leven met ons tweeën in besloten op te bouwen. Een veilige haven die we stukje bij beetje omtoverden tot ons kleine paleis. Het huisje achter de molen waarin we samen de mooiste momenten beleefden maar ook tijden van verdriet en angst kenden. Het was altijd onze veilge herberg.

In juli 2009 verhuisden we naar ons grote droompaleis. Jezus is immers ook ooit uit zijn kribbe gegroeid. Zodoende sloeg de makelaar in maart 2009 het te koop-bord in de tuin. Net na het omvallen van de banken. De rest is historie.

Over belangstelling en aanloop hebben we gelukkig nooit te klagen gehad. De statistieken van het aantal bezichtigingen heb ik even niet bij de hand maar de rij kijkers was lang. Kijkers zijn echter geen kopers, leerden we al snel. En kijkers die langskomen tijdens de landelijke openhuizenroute blijken ronduit ramptoeristen. Ik word althans niet blij van een klasje zeikende babyboomers dat ons met bloed, zweet en tranen opgebouwde aardse paradijs tot op het bot fileert. Te dit, te dat, te zus, te zo.

"Er hoeft er maar een bij te zitten!" is de meest gehoorde dooddoener uit deze periode. Even goedbedoeld als irritant. Op aanraden van mijn moeder begroeven we begin 2010 Jozef uit mijn ouders' kerststal in de voortuin. Naar goed Brabants gebruik zou een ingegraven Jozef zorgen voor een spoedige verkoop van je huis.
In plaats van een koper diende zich echter een huurder aan. Hadden we misschien per ongeluk een van de drie koningen in het zand gestopt?

De huurder zorgde enerzijds voor verlichting maar gaf ook kopzorgen. Hij maakte iedere maand keurig de huur over maar er ging toch wel het een en ander kapot. En de tuin gaf ook niet meer de aanblik die we gewend waren. To put it mildly. Na anderhalf jaar dolle huurpret namen we dan ook afscheid van elkaar. In het eerste weekend van november raapten we met onze eeuwige rotsen in de branding - moet ik überhaupt nog toevoegen dat het hier mijn gouden ouders betreft? - nog een keer de moed bij elkaar. En de tuin- en poetsspullen. Alles werd aangepakt, opengezet, weggehaald, schoongemaakt en opgelapt. En prompt kwam daar ons kleine paleis weer tevoorschijn!

Daarna ging het rap. De eerste bezichtiging na de make-over was meteen raak. Er volgde een tweede, er kwam een bod, er werd onderhandeld en het was beklonken.
Toch durfde ik nog niet te juichen. Na het tekenen van het voorlopig koopcontract had de koper drie dagen om zich alsnog terug te trekken. Daarna volgde het voorbehoud van financiering. En dat traject liep niet geheel vlekkeloos. Vorige week viel echter het bemoedigende woord 'taxateur'. En vandaag stond de makelaar op de voicemail. De financiering is rond, alles gaat naar de notaris.

Wij hebben de champagne vandaag alvast geopend. Ons huis is verkocht!
2012 Begint met een schone lei.

6 opmerkingen:

Mammalien zei

Wow! Gefeliciteerd!!

Ga je Jozef nu weer opgraven of mag hij blijven liggen?

MaMarije zei

Ach wat heerlijk! Wij zijn ook nog iedere dag blij dat ons huis verkocht is. Dus ik kan het me ontzettend goed voorstellen, en ook je 'niet te vroeg juichen' nadat er een deal was op de prijs. Eigenlijk geloofde ik het pas toen het Verkocht-bord in de tuin stond. Wauwie! Huis verkocht! Wat fijn voor jullie!
Op een volle vaart vooruit in 2012!

Zuster_Klivia zei

Heerlijk voor jullie zeg! Van harte!

Had ik dat maar geweten van die Jozef... Ik heb ook ruim 1,5 jr in spanning gezeten, ooit...

Jolanda zei

Heel, heeeeeel blij voor jullie!!!!!!

Daanschrijft zei

Wauw...dat is nog eens een knallende afsluiter van 2011!!!! Top!!!

Puck zei

Dat is een mooie afsluiter van 2011!

Inderdaad champagne!