dinsdag 15 mei 2012

Gekkigheid

Gekkigheid mensen. Wat ik vandaag deed.
Tegen al mijn reinheidsprincipes en smetvreesfobieën in toog ik naar: de kringloop. En dan niet om eens te beginnen voorzichtig naar een winkel, nee ik maakte meteen een rondreis door de provincie om er vier aan te doen. Zo ben ik hè. Alles of niks.
Nieuwsgierig geworden door verschillende blogsters-met-kringloophobby die ik tegenwoordig lees wilde ik zelf ook eens de ervaring ondergaan. Schuimen en schatten vinden!

De grootste uitdaging bleek hem in eerste instantie te zitten in het vinden van de juiste locaties. Want ze liggen meestal nogal achteraf, die gare romneyloodsen vol ouwe meuk, op onbestemde bedrijventerreinen zonder deugdelijke nummering. Zodoende plakte ik er noodgedwongen meteen een nieuwe hippe hobby aan vast; geocaching. Niks is mij te gek.

Nou, dat is ook niet helemaal waar. Want ik blijk toch nog wel een beginneling hoor, op het thrifty treasures-vlak. Het komt allemaal nog vrij stijfjes over, zoals ik me tussen de rijkelijk uitgestalde waren manoeuvreer. Bang om iets aan te raken, dan wel omver te maaien. Dwangmatig ademend door de mond vanwege die typische geur die vintage met zich meebrengt. Vooral kijkend met de ogen, zoals mijn moeder mij vroeger al leerde. Ik pas het eindelijk toe mam.

Er kruiste behoorlijk wat leuks mijn pad. Vrolijke sapkannen, guitige glaasjes, mooie borden, een kekke klok. Allemaal voor een prikkie. Maar dan neemt plots mijn verstandige stem het over. En gaat lopen vragen of ik het allemaal wel nódig heb. Want wat moet ik sec genomen met een sapkan? En heb ik niet laatst overbodig glaswerk rücksichtslos weg gemieterd? En de klok, waar ga je die dan ophangen? En loopt hij nog wel? Ja nee, zo is de lol er snel af.

Tot ik bij de boeken begon te neuzen. In tegenstelling tot gedragen kleren en oude koekblikken mét kruimelresten erin (gadver!) ruiken oude boeken lekker. Met mijn ogen scande ik de schappen, van links naar rechts, van boven naar beneden. En toen maakte mijn hart een sprongetje. Mijn goede oog bleef steken op een puntgave versie van het kinderboek dat ik vroeger letterlijk heb verslonden. Vrouwtje Vertel-Maar van Lea Smulders. Met daarin het befaamde Versje van Flipje Verschuur. Dat ik als drie jarige prengel kon reciteren alsof ik zelf bedacht had. Zoete herinneringen. Alleen al daarom besloot ik het boek mee te nemen. En omdat er een kaft omheen zat, en zodat ik nu weet hoe het rijmpje van de groenteman afloopt. Die bladzijde is namelijk op onverklaarbare wijze uit het oude boek verdwenen. Ligt vast naast de kaft.



Ach, en toen besloot ik ook maar deze twee boekjes mee te nemen. Gewoon voor de leuk. En de insiders. :-)

5 opmerkingen:

Mars zei

Gut, ik hoop dat ik je toch niet heb aangestoken :)
Ah joh, je hebt een leuk uitstapje gehad en zie; toch nog prijs!! Dat is het leuke van kringlopen; je weet nooit wat je tegenkomt (hoewel je vaak wel dingen HOOPT tegen te komen, maar dat is weer een ander verhaal)

Insider zei

:-)

Mara zei

Maar ik ben juist benieuwd naar je geocache-verhaal. Zoals je twitter-wise weet ben ik een fervent Geocacher geworden. Dus vertel!

Sammy zei

Baron von monchausen blijft ook een goed boek! Ontelbare keren gelezen haha!

xxx

Jannie zei

Jeeeej kringlopen! Gewoon oppad gaan met een flesje handenalchohol! :-)
Haha de quote 500 ABC ligt ook bij mijn huisarts, zo grappig vind ik die!