maandag 21 mei 2012

Home Sweet Home 3 - toon je troon

Vandaag werp ik een blik in onze hal en de wc. Toon mij uw troon en ik zeg wie u bent.

Afgelopen weekend kregen we ons Niels weer even over de vloer. Ons Niels is onze heilig klusgod. Dankzij zijn inspanningen en expertise verhuisden we bijna drie jaar geleden koud twee weken nadat we de sleutel van ons huis kregen overhandigd.
Een meetkundig stommigheidje van de tegelboer, waar ik me al aan erger zolang we hier wonen, was het feit dat de mat bij de voordeur niet bíj de voordeur kon liggen. Waar hij wel hoort. Maar het paste niet. Net niet. De voordeur liep namelijk vast op de mat zodra je hem wilde openen. Zodoende lag hij noodgedwongen haaks op de muur waar de lichtschakelaars en een stopcontact zijn geplaatst. Geen optie voor een pietlut als ik.
Maar Niels kwam, zag en overwon. Hij opereerde de loodzware voordeur uit zijn scharnieren en bewerkte de onderkant behoedzaam met de schaaf. Ook bracht hij nog enkele likjes grondverf aan om het af te toppen en hoppa. Deur er weer in, mat ervoor en klaar.


In de tijd dat de grondverf zich een weg zoog door het hardhout haalde Niels zijn superboor tevoorschijn. De enige schilderijrail die Sjoerd zelf in dit huis aan de muur heeft gemonteerd hing helaas een beetje scheef. Wat het recht ophangen van schilderijen tot een kunstvorm op zich had verheven. Geen optie voor een pietlut als ik.


De rvs kapstok komt van Trendhopper. Op de ombouw van de vloerverwarming staan mandjes van de Hema.


De muur tussen kantoor en keuken leende zich in mijn ogen uitstekend voor een enorme spiegel. We vonden hem bij Sijben. Een keer raden wie hem - een poos geleden alweer - ophing...


Geïnspireerd door niets minder dan de sfeervolle mds-kamer in mijn eigenste ziekenhuis ging ik op zoek naar een tijdschriftenrek voor aan de muur op de wc. Want van die her en der rondslingerende magazines werd ik een beetje iebel. Geen optie voor een...
Ik pleegde er zelfs een telefoontje om naar de facilitaire afdeling van het UMCU. Waar zij toch dat rek vandaan hadden, want ik had me inmiddels een scheel oog gezocht op internet. Het rek ik kwestie bleek van Twinco te zijn, alleen was het een slag groter dan ik zocht. Gelukkig bestond er ook een kleiner formaat en kocht ik het mijne hier.
Waar het boren in tegels mij op voorhand buikpijn bezorgt (als ze maar niet barsten!) rammelde Niels zonder met zijn ogen te knipperen noch de wandtegels naar de gallemiezen te helpen vier keurige gaatjes in de muur. Plugjes, schroefjes. En LINDA. Ik ben een gelukkig mens.


Gastendoekjes, Corneille en geurstokjes.


En het armoedige resultaat van de hele ruimte in een foto te willen vangen. Blijkt niet te kunnen.
Toch zit ik er graag. Het is een fijn kleinste kamertje met een heerlijke doos, ontworpen door niemand minder dan Philippe Starck. Daarmee wordt iedere drol design.

5 opmerkingen:

Zuster_Klivia zei

Ik vond de eettafel interessanter ;)

Marlies zei

Ik vind het super! Zo leuk om jouw totáál andere stijl met de mijne te vergelijken, zelfs in het kleinste kamertje ;) Foto's van onze toekomstige poepdoos ken je al. Voor de update zal je nog even geduld moeten hebben (en wij ook ben ik bang ;)

Mars zei

Fonteintje ook van Starck? :) Ik moet zeggen dat ik de eettafel ook een leuker onderwerp vind, maar hey, ik ben niet vies van een watercloset hoor...ben d'r zelf ook soms uren te vinden :)

Barbaramama zei

Op Niels moet je zuinig zijn! Inlijsten en ophenagen die handel ;))) (maar door wie?)

Leuk blog! Maar nu moet je me toch eens uitleggen wat je in godesnaam met Gastendoekjes moet?

Home sweet home X

(en als je de volgende x in het UMC bent, zwaai dan ff ;)) )

Inge zei

Mooie spiegel, prachtige winkel .... maar niet op zondag. Wc zit lekker kan ik uit ervaring beamen!