zondag 1 juli 2012

CFBD 2012

Dus. Ik zette mijn ambivalente gevoelens jegens een ander bed dan dat van mezelf dapper overboord en overreedde Sjoerd om in plaats van één twee nachtjes in het immer bruisende Badhoevedorp te blijven logeren.
Om er op die manier een relaxed en leuk en volwaardig weekendje weg van te maken.
Omdat ik er oprecht heel veel zin in had. #CFBD2012

Vrijdagavond rond de klok van negen checkten we in in het Novotel. Na een afwezigheid van drie jaar voelde het toch weer een beetje als thuiskomen. We bleken niet de enige vroege vogels en al snel zaten we met een groepje Cysters aan de wijn in de hotellobby. Zoals gebruikelijk verplaatsten de festiviteiten zich op een goed moment naar een van de hotelkamers. Sommige dingen veranderen nooit. Zo ook de sterke verhalen over CF en bijbehorende complicaties. Toen het ging over verloren hoeveelheden liters bloed stak ik dan ook demonstratief twee vingers in mijn oren en lalde van "lalala, ik wil dit helemaal niet horen".
Moe maar voldaan en een tikje tipsy rolde ik te laat in bed. De kop was eraf en hij was goed!

Zaterdagochtend multitaskte ik mezelf wakker. Gezeten op de hotelkamerwc deed ik van beneden en boven mijn ding. En blafte pardoes de verkeerde kleur sputum in een tissue. Wel godfriedvanbouillon zeg... Over gek worden gesproken. De exacte reden dat ik niet goed op vakantie durf voltrok zich onder mijn neus OP VAKANTIE. De zeik. De zeik! De schwung was er acuut uit.

CF in optima forma. Hoe de dingen net weer anders lopen dan je ze van tevoren gepland had. Of in elk geval gehoopt.
Het maakt je bedreven in het aanpassen van je verwachtingspatroon. Je moet wel.
En dus heroverwoog ik de dag die voor me lag. Wat werd het nieuwe plan?
Was er reden tot het bellen van het ziekenhuis wegens acute paniek? Vooralsnog niet.
Was er reden om naar huis te gaan? Nee.
Ging ik er dan evengoed een leuke dag van maken? Ja! Zij het met de handrem erop en verstoken van wijn.

En zo werd het inderdaad toch een heel leuke dag!
Met veel zon, vertrouwd gekuch, een geregelde tissue-check en dampende, stampende housebeats waar mijn Tobi-oren nu nog door piepen.
Oh. En een toevallige ontmoeting met niemand minder dan Derek Ogilvi. Die net als wij bij de parkeerautomaat stond te hannesen met zijn pinpas. Alle kastjes bleken kapot. En ik kon alleen maar denken: "Maar Derk, dit had jij toch kunnen wéten?!"
Goed. Foto's. Waarop de uitwerking van de P.red nu echt niet meer te ontkennen is. #BigGiantHead








7 opmerkingen:

Zuster_Klivia zei

zelfs met groter hoofd ben je nog leuk. Dus... ;)

Inge zei

Sfeerimpressies zijn leuk. Nagenieten.

Maar, mijn hoofd is spekkiger en ik zit niet eens aan de P.red. Valt allemaal echt mee Irène. :)

Tefke zei

Wat fijn dat je zo hebt genoten! En door het lezen leer ik steeds meer over CF.

Inge zei

Ah, daarom zag ik je niet in R'mond lopen afgelopen zaterdag ;-)

Sammy zei

Leuk blogje!
Nu lekker nagenieten! :)

Groetjes Sam

Tamara M. zei

Ik vind het echt reauze meevallen met je hoofd, ik zou het niet eens gemerkt hebben als je het niet had gezegd :)

Leuk dagje gehad dus!! Volgend jaar zijn wij ook weer van de partij hoor!
(Rick vind het ook vooral heel erg jammer dat we niet konden;) Goeie invloed:P)

xxx Tamara

jootje zei

leuke blog, mooie foto s....oooeeh multitasken op de toillet haha herkenbaar die houden we in gedachten.