maandag 30 juli 2012

Ik en mijn PICC

De vorige keer kreeg ik een Midline, deze keer werd er gekozen voor een PICC-line. Het verschil tussen beide zit hem in de lengte van de slang. Een Midline is zo'n 20 cm en stopt ter hoogte van je oksel. Een PICC-line meet ongeveer het dubbele en komt uit bij het hart. Om te controleren of de PICC-line na het inbrengen ook daadwerkelijk op de goede plek zit en niet in je hals, wordt na afloop een röntgenfoto van de borstkas gemaakt. Maar verder gaat het inbrengen ervan op dezelfde manier.

De reden dat ze nu kozen voor een PICC-line zit hem in het gevaar van trombose. De ervaring heeft inmiddels geleerd dat die complicatie vaker voorkomt bij een Midline. En dat wil je natuurlijk niet.

In tegenstelling tot de vorige keer was ik nu totaal niet nerveus. Ik wist immers wat me te wachten stond. Dat scheelt echt de helft. Bovendien had ik vertrouwen in de mensen van de thoraxafdeling. Zij straalden kundigheid en kalmte uit, met een vleugje grapjes. Voor mij de perfecte combinatie. Daarnaast lukte het me om de horrorverhalen van anderen, over talloze vruchteloze prikpogingen en na uren van drama alsnog onverrichter zake huiswaarts te keren, weg te stoppen. Evenals het gore idee dat ze een plastic slang in mijn arm gingen frotten.
Ander verschil was de plaats delict. Midlines brengen ze in in het voorgeborchte van de OK (de welbekende Blokhut) en gebeurt door de mensen van de anesthesie. Voor mijn PICC-line echter moest ik op een onderzoekskamer op de verpleegafdeling van thoraxchirurgie zijn. En daar houden ze van warme kleuren. Maar gebruiken ze dan weer geen roze jodium. Ach, het heeft allemaal zo zijn charme.

Ondanks mijn niet nerveus zijn kijk ik hier toch wat bescheten, aldus de fotograaf van dienst.

De plek is bepaald en gemarkeerd. Omdat met name de neus bulkt van de drek en die zich toch wel dichtbij de oorlogswond bevindt was een masker geen overbodige luxe, volgens de man die er verstand van had.

Om het vakantiegevoel te optimaliseren lig ik onder een soort steriele plastic tent. Met de eerste beginselen van de PICC-line in mijn arm. Ik voel er niks van. De verdovingsprik doet zijn werk uitstekend.

En dan is het alweer klaar. De insteek wordt afgeplakt met een Biopatch, daarna zal de prikdame in kwestie de boel nog fixeren met een Statlock. Een kind kan de was doen. De volgende keer doe ik het gewoon zelf.

4 opmerkingen:

Barbaramama zei

Weljaaa ik kom je dan wel helluppen! ;)

Mooie reportage heb je ervan gemaakt.

X

Mars zei

Dat klinkt allemaal vrij vlotjes (ondanks de bescheten blik) :) En nu werken! (de medicijnen dan he?!)

Ydnas zei

Weer wat geleerd, dat er dus een mid en een picc line bestaat, en het verschil ertussen! Ik heb er nog geen ervaring mee en dat vind ik helemaal niet erg ;)
Wens je veel sterkte met je kuur!
Liefs Sandy

Cash en Els zei

Aftellen is begonnen, succes en sterkte met al het snoerengebeuren!

Groetjes, Els