dinsdag 31 juli 2012

iPhoto juli 2012

Juli. De mooiste maand van het jaar. Maar dat is persoonlijk. En niet alleen omdat mijn hoed dan weer van stal kan.


Na twee keer een stief kwartiertje hoepelen op de vrolijke klanken van Fabrizio was dit het bonte resultaat. Er wordt om minder melding gemaakt van huiselijk geweld...


Wat hupst daar toch in groten getale voorbij? Vroegen wij ons op een zwoele avond af tijdens een verkwikkend wandelingetje met d'n Roof. Ik boog mijn neus naar het fietspad en zag tot mijn vertedering kikkers (of padden?) in miniatuurformaat rond hupsen. Ze schoten massaal van links naar rechts, van het water weg richting de bewoonde wereld. Maar de paddentrek is toch altijd in het voorjaar? En dan gaan ze toch juist naar het water toe? Madness.
Gelukkig associeer ik de paddentrek sinds Gooische Vrouwen met sushi en niet meer met meester Hermans. Die man was madness in het kwadraat.


Nou, en toen ving onze zomervakantie aan. Lekker thuis, Hinterhausen, Villa Balkonia. Anno 2012 blijkt het staycation te heten. We deden weer eens ongelooflijk hip zonder dat we er erg in hadden.
Het plan was om veel dagtochtjes te maken. Dat lukte. Alleen niet per se naar de steden en musea die we in eerste instantie op het oog hadden.


Bestemming de witte bunker in het immer bruisende Utrecht. Daar bleek het kloppend hart van onze vakantie te liggen. Maar dat wisten we van tevoren nog niet. En dat was maar goed ook.


De eerste keer was voor de One Stop Shop op de diabetespoli. Gesneden koek en niks aan de hand. Wel aan de voet. Mijn aderen bleken onvindbaar voor het doppler-apparaat. Hoe hard de diabetesverpleegkundige ook zocht, de krengen lieten zich niet horen. Door de toegediende oogdruppels deed ik noodgedwongen een Michael Jackson'tje. Alleen de handschoen ontbrak.


Nou, en toen maakte ik het helemaal bont. Fibrother Ad kwam met iets Heel Lekkers langs en ik was te gaar om van de bank te komen en de godennectar in ontvangst te nemen. Hoe extreem lullig ook, het was een teken aan de wand.


Paul Simon in de Ziggo Dome. Die pikte ik gelukkig nog mee. Want daar had ik me nogal op verheugd.


Gelukkig stelde hij niet teleur. Met zijn zeventig jaren een krasse knar. Goed bij stem, soepel in de heupen. Om over de mannen van Ladysmith Black Mambazo nog maar te zwijgen zeg. Holy knetter!


Een middagje shoppen lukte ook nog. Waarbij ik tijdens een sanitaire stop op deze gezellige wc stuitte. Synchroon schijten met je kind.


We onthaalden mijn ouders in Nijmegen, met gladiolen. Ze liepen voor de triljoenste keer de vierdaagse. Na afloop hadden we een zonnebloemachtig uitje op de pannenkoekenboot. Helaas vielen de pannenkoeken niet helemaal lekker en zag ik mij genoodzaakt ze nabij het station van Boxmeer terug te geven aan de natuur. De finesse waarmee ik dat zonder spettervlekken op broek en schoenen kon was van Olympisch niveau.


Op 22 juli vierde ik mijn 33ste verjaardag. Met de lekkerste vlaai die er bestaat. Kruisbessen met schuim.


Cabrioleren blijft fijn. Rover kon het er niet meer mee eens zijn!


Bloemendaal revisited. En het was er HEET! Zo heet dat ik heel misschien, ondanks zorgvuldig smeren, een klein zonnesteekje heb opgelopen. Anders kan ik de koortsaanval die erop volgde niet verklaren. Rillend lag ik 's nachts onder mijn dekbed, met sokken aan.


Ons buurmeisje kwam een ochtend spelen. Samen met Sjoerd las ze de krant. Toevalligerwijs ging het artikel op de foto over mannen die kinderen willen. Toen het schatje weer was opgehaald wilde mijn man maar een ding. Een dutje. :-)


Het dotje vermaakte zich opperbest met een bak water, achter Rover aanzitten en bij ons eten bietsen. Ach ze is zo lief!


Nou, ja. En toen was de koek dus op. Zo goed en zo kwaad als het ging genoot ik nog van een bbq hier en een avondje op bezoek daar, maar feitelijk was ik er klaar voor en mee. Let's get the iv-party started.


5 opmerkingen:

Edje zei

Alsnog van harte en ik hoop dat je je snel weer wat fitter voelt!

Alie zei

Zo te lezen heb je het aardig druk gehad Irène. Ik vind de foto van Rover in de cabrio hilarisch!!! 'k Denk dat dat ook echt iets voor Bennie zou zijn. Die vermaakt zich nu altijd al bij mij op schoot als we samen met de scootmobiel op stap gaan. Neus en oren in de wind en flapperen maar.....JOEHOEEEEEE

Mars zei

Dat klinkt mij als een drukke maand in de oren...(of leest het mij in de ogen?)
Cool dat je Paul Simon nog hebt mee kunnen pikken!
En natuurlijk nog gefeliciteerd met je verjaardag!

Inge zei

Nog van harte Irène. Heerlijk, kroesjele mit schorem ....
Maar de rest leest minder rooskleurig, ik hoop dat je snel opknapt!

Inge zei

Schoem, niet schorem :-)