vrijdag 31 augustus 2012

iPhoto augustus 2012

Om het medisch thema van onze toch al lichtelijk verzouwde zomervakantie nog wat op te schroeven gingen we ook maar weer eens met Rover op consult bij de dierenarts. Het in maart verwijderde ooglidtumortje was namelijk in volle glorie terug gegroeid. Het strontje zag er niet alleen heel smerig uit, het zorgde ook voor een tamelijk geïrriteerde oogbol van de hond des huizes. Waar mijn ouders eerst nog zalvend spraken "laat hem nu maar gewoon waardig oud worden" was het oordeel van de dierenarts zonneklaar. Opereren! En dus ging hij andermaal onder het mes en kon wij allen daarna wederom tien dagen genieten van zijn herderinnenkapje. Bij het laten verwijderen van de hechtingen sprak ik de dierenarts die de operatie had uitgevoerd. En wat ikzelf ook al had gezien maar hardnekkig probeerde te ontkennen bevestigde zij met zorgelijke stem. "Ik vind het er niet goed uitzien." Het nieuw gevormde bultje zou eventueel van de hechtdraad kunnen komen maar waarschijnlijker is dat het opnieuw een tumortje is. We moeten het voorlopig maar even aanzien en afwachten. Een derde operatie is een mogelijkheid maar wel met risico's. Als ik de dierenarts moet geloven wordt hij dan half gescalpeerd. Tot die tijd maken we er maar vooral veel grapjes over. "It might be a tumor"

Edit: Bij het laten uitpulken van de laatste hechting constateerde de dierenarts tot ieders opluchting dat het tumortje vooralsnog niet is terug gekomen! En dat Rover ondanks zijn leeftijd nog steeds heel veel pit heeft! That's my boy.


Niet alleen #DeMart wordt ouder en milder, ik lijk aan hetzelfde verschijnsel onderhevig. Zodoende kon ik hem dit jaar beter verdragen dan in het verleden. Met zijn ijdeltuiterige betweterigheid. En volgens mij ben ik niet de enige. De Martgrapjes bleven maar komen, op Facebook. Vandaag de dag zijn ze natuurlijk volkomen achterhaald, de sportzomer is immers al lang en breed voorbij. Toch blijf ik ze geestig vinden. De bingo.


En het HEMA dekbedovertrek.


Het modieus opbergen van infuusflessen vergt wat creativiteit. Ik weiger me namelijk te wenden tot 'het buideltasje'. Ik ben geen uitgelaten vijfenzestigplusser op NS-dagtrip tijdens voordeeluren in een grote stad. Of nog erger, permanent op de camping met de buil shag altijd binnen handbereik.
Tot voor kort bestond mijn collectie uit deze drie tasjes. Zorgvuldig bij elkaar geshopt bij WE en V&D.


Tot mijn vriendin M. achter haar Husqvarna kroop en deze schatjes tevoorschijn toverde. Op maat gemaakt! Het is bijna zonde dat ik ze na het eind van de kuur niet meer nodig heb. Bijna hè...!


Hè hè, en toen zat onze eigen sportzomer er ook eindelijk op. Het was bepaald geen sinecure, om ons door 32 rollen voetballende puppies heen te vegen. Feitelijk zou daar ook een medaille voor moeten bestaan.


Het eind van mijn kuur vierden we op gepaste wijze. Met een copieus maal bij de beste Italiaan in de stad. Onderstaand toont slechts het voorgerecht van het vier gangen tellende menu. Om je vingers bij af te likken.


Of ik een Herman wilde, vroeg vriendin K. Ja natuurlijk! Alleen al om de nostalgie. Mijn moeder maakte vroeger ook geregeld een Herman. Hoe ontzettend retro om nu zelf met de bubbelende gistsubstantie aan de slag te kunnen.


En verdomd als het niet waar is zeg. Hij smaakte nog precies zoals ik hem me herinnerde! 


Nou. En dan kun je na zes weken kilo's en liters antibiotica verstouwd te hebben met deze jongens aan de slag, om het af te toppen.
Want niet alleen de slechte bacteriën worden met geweld een kopje kleiner gemaakt, ook de goede gaan eraan. Overal. Zodoende zit er thans geen glazuur meer in de wc-pot, ben ik in geen jaren zo dicht bij mijn geboortegewicht geweest en heb ik een nieuwe move aan mijn Michael Jackson-act toegevoegd. Iehie!
Nee. Het is echt niet alleen maar glitter en glamour hier hoor. Met de Cystic en alles.


Geen zorgen. Wij doen niet ineens aan feng shui hier in huis. Noch ben ik dermate gekrompen dat ik tegenwoordig een stoel nodig heb om in het bovenste kastje te komen.
Neen. De functie van de eetkamerstoel op deze merkwaardige plek bestaat uit het dichthouden van de ijskast. Jawel. Een van de veren in de scharnieren van de deur heeft dermate het lood gelegd dat de aanzuigende werking niet meer functioneert. En de deur dus steevast open zwiept nadat je hem hebt dichtgedaan. Heel Irritant. Wat het echter Nog Irritanter maakt is het gegeven dat we maar liefst tien dagen op de monteur van Bauknecht moeten wachten. TIEN! Ik vind dat service van lik-m'n-vestje. Het argument dat enige haast geboden is wegens dure medicijnen die gekoeld moeten blijven werd eenvoudig weggewuifd met "Tja mevrouw, de monteur heeft niet eerder tijd!".
Mocht de stoel op een gegeven moment ook niet meer afdoende zijn om de koelte te garanderen dan kan ik altijd nog ritmisch met mijn hoofd tegen de kierende deur gaan zitten bonken.


9 opmerkingen:

Ydnas zei

Moet toch echt weer zeggen dat je heerlijk schrijft, het is gewoon zo!
En dat dekbed zie ik voor het eerst, geweldig! In mijn tegenwoordig single-bestaan een musthave. ;-)
Liefs Sandy

jootje zei

Haha leuk en nu dus beeld bij herman...

Roos zei

Bauknecht Boeven! Toen onze vaatwasser kapot was en ik de Atag monteur idd ook snel nodig had ("extra heet wassen verplicht voor de hygiëne van meneer de kankerpatiënt), beweerde de telefoniste dat met de hand afwassen zoooveel beter was. Misschien hebben ze bij Bauknecht ook onwijs leuke huishoudtips voor je? Ik vond dat bonken niet zo'n heel goed idee.. (of je moet willen dat de koelkastdeur bij de stoel gaat kleuren?)

Cash en Els zei

Haha, zit ik even smakelijk te lachen.
En wat een top idee, kekke tasjes voor de infuuszooi. Ga eens in mn lappemandje kijken ;))

Zuster_Klivia zei

:) Ze zijn weer leuk deze maand! (En gelukkig allemaal niet op mij van toepassing ;))

Petra zei

Gossiemikkie, geen mens schrijft zo lekker als jij. Zit met natte ogen van het lachen, en heb pufjes nodig om mijn gierende ademhaling weer op gang te trekken na zoveel lol.

Ge-wel-dig.

Mars zei

Wat fijn dat het met Rover goed gaat!
Ik kende dat dekbed van Mart helemaal niet joh! Ik denk dat ik em veel te heet zou wassen zodat Mart wat zou krimpen!
Herman cake...nog noooooooit van gehoord.

Yvonne Broeksma zei

Hihi wat een leuk verhaal weer! Kon wel een lach gebruiken;)

Ik ga vandaag een herman maken. Heb het slim berekend vind ik zelf want dan is ie op een dinsdag af.. En als ik dan een ingredient niet in huis heb kan ik tenminste naar de AH hollen;) Nou ja, sjokken..

En je tasjes zijn super! Ik heb er ook een gescoord op de markt! Een super leuke kleine grijze.. Want die 200ml dingen passen dus niet in mijn broekzak... De tasjes die bij die ballonnen zitten raken echt kant nog wal, daar past zelfs een olifant in!

Fijn dat het met Rover ook weer beter gaat! Altijd zielig als je maatje iets mankeert.. Al is die van ons pas 13 maanden dus die blijft hopelijk nog lang verschoont van zulke enge dingetjes...

Je schrijft leuk Irene..

Liefs Yvonne

Yvonne zei

Ik merk nog niets van de vriendenvloek...dus die Herman laat ik aan me voorbijgaan. Is beter voor iedereen.
Gisteren was weer heerlijk gezellig! Met vlaai en thee. Volgende keer met een wijntje, of twee.