donderdag 25 december 2014

Juli

Dinsdag, 22 juli

35 Zomers. Vandaag tik ik ze aan.
Als eindjarenzeventigkind ben ik van de generatie waarvan de levensverwachting bij CF gestaag steeg. Hij klom hoopvol van twaalf naar twintig naar vijfendertig. Ik probeer dat abstracte getal te laten voor wat het is. Evenals de vraag of ik alle jaren hierna moet beschouwen als extra tijd. Er liggen naar alle waarschijnlijkheid immers meer jaren achter dan voor me.

We zitten al vroeg in de auto. We gaan mijn verjaardag vieren in Amsterdam. Ik heb er zin in.
We parkeren bij de Rai en gaan te voet verder. We kijken wel hoever we komen. Ik geniet van de stad. De drukte, het gezoem, het getingel van de trams. De mensen hier zijn toch anders. Eerste stop is De taart van mijn tante. Taarten van Abel wil ik eten. Het lopen gaat goed, we vervolgen onze weg richting Albert Cuijp. Ik koop er een nieuw hoesje voor mijn iPhone. Het zijn precies dezelfde hoesjes die ze bij ons op de markt verkopen. Toch is deze anders. 35 Jaar en nog steeds een kind.

Om energie te sparen en een hypo te beteugelen trammen we richting centrum. De zon schijnt flink, het is warm. We nemen een stukje Kalverstraat en ploffen dan op een terrasje aan de Nes. Met een tosti achter de kiezen en een plan voor hierna in het verschiet sta ik op. En stoot ongenadig hard mijn knie als ik een stoepje mis. Ik zie sterretjes van de pijn. Twee paracetamols en een blauwe horecapleister van de kelner later doen we een nieuwe poging. Sjoerd stelt voor om een rondvaartboot te nemen. Hij voelt aan dat ik een uur verplicht op mijn kont zitten nodig heb. We laten ons gemoedelijk rondvaren. Als een ware toerist schiet ik foto na foto. Ik hervind mijn uitgelatenheid als we door mijn oude straat blijken te varen. Mijn Oude Schans, wat ben je mooi.

Volkomen opgeladen beginnen we aan het laatste stuk van deze dag. Via prachtige straatjes waar geen toerist komt wandelen we naar het Waterlooplein. De standhouders beginnen hier en daar al met opruimen. Een gele vaas en een knop voor het dressoir op de slaapkamer blijven aan mijn vingers plakken. Ik ben immers jarig. Na nog een bezoekje aan de Bijenkorf eten we iets snels bij een te toeristisch grillrestaurant. Het gaat om de totaalbeleving van zo'n dag.
Moe maar tevreden trammen we terug richting Rai. Het duurt niet lang voor ik in slaap dommel in de auto. Ik heb wat meters afgelegd vandaag. De dag was perfect.

1 opmerking:

Anoniem zei

Moet altijd aan je denken als ik over de Oude Schans loop (en aan het Sinterklaasfeest daar!)
Groetjes, Marielle