zaterdag 27 december 2014

September

Zaterdag, 13 september

"Het was echt zo ongelooflijk goor," snik ik tegen de verpleegster. "Ik keek omlaag en zag mijn hele lijf bedekt met bruine vezeltjes. Vol afschuw haalde ik mijn hand uit de washand en keek erin. Onderin zat een laag bruine drab. Ik slaakte een gil. Heb staan krijsen van gif!"
De verpleegster hoort mijn zojuist beleefde douchepoep avontuur aan. "Dat is inderdaad heel erg vies. Maar volgens mij is er meer aan de hand hè?" vraagt ze, terwijl ze over mijn been aait. Ze is niet mijn favoriete zuster maar nu reageert ze toch behoorlijk begripvol. Ik kan niet anders dan beamen. Ik baal inderdaad ontzettend. Dat ik zo kort na de vorige keer nu weer hier lig. Dat mijn lijf me zo in de weg zit.

Die onbehandelde infectie van vorige maand was natuurlijk niet in het niks opgelost. Toen ik donderdag naar de apotheek liep en het bergje niet meer op kwam, wist ik dat het tijd was om weer aan de bel te trekken. Zodoende mocht ik me gistermiddag melden op B3 West. De beloofde picclijn werd toch niet meer geplaatst. Dat deden ze op vrijdag niet meer na half drie. Maandag kon er een nieuwe aanvraag worden gedaan. Prettig weekend. Tot dan moest ik me behelpen met een infuusje in mijn pols.

In het begin van deze nacht werd ik wakker. Ik had het erg benauwd. Ook jeukten mijn arm en been op bekende plaatsen. De laatste keer dat ik Tazocin en Tobra kreeg ontwikkelde ik in de laatste week wat allergie-achtige verschijnselen. Een snelle check leerde dat diezelfde plekjes na een halve gift nu al in brand stonden. Al rap stond de dienstdoende arts aan mijn bed. Mijn saturatie werd gecheckt en nadat die in eerste instantie wat achter bleef herstelde hij genoeg. De Tazocin werd afgekoppeld. Ik kreeg een shot Tavegil door mijn infuus en moest 10 mg Dexamethason slikken. Na een stevige spraybeurt met Combivent stonden mijn longen weer lekker open en konden de luikjes toe.

De voedingsassistente komt vragen wat ik wil lunchen. Alweer?? Voor mijn gevoel heb ik mijn ontbijt net achter de kiezen. Mijn honger is nog niet zo groot en mijn smaak beperkt. Bovendien vind ik het lastig verzinnen als ik niet kan zien wat er allemaal in de broodkar ligt. En dus worden het maar weer twee bruine bammies met kipfilet, twee kuipjes roomboter en een beker melk. *jeej*
Tot mijn schrik blijkt mijn bloedsuiker in de 20 te zijn. Huh, hoe kan dat nou?! Ach ja, die verdomde Dexamethason van vannacht.

De Tazocin is vervangen door Cefta. Het eerste Ceftaplasje is inmiddels gepleegd. Om Gerard Ekdom voor één keer te quoten "Die lúcht!"
's Middags krijg ik bezoek van Anouk en Merle. Een beter medicijn was niet denkbaar op dit moment.

1 opmerking:

Anoniem zei

Die Ekdom zit wel diep he ;)