vrijdag 23 januari 2015

Plog 23 - Met louter buikademen win je de oorlog niet

Wat deed ik op 23 januari 2015?

Begin de dag met een serene oogopslag en gekruiste pootjes.

Ineens verschijnt er een trekker voor het raam.

En een ladder tegen de achtergevel. Dat komt doordat ik de glazenwasser zelf binnenliet. Zijn water bevriest net niet in de emmer dus dan kan het.

Sara en ik zijn een beetje lui deze morgen. Er wordt flink geknuffeld.

Als het maar bovenop mij is is het eigenlijk al goed.

 Nog eentje om het af te leren.

Maar nu ik mijn zwarte trui draag is het afgelopen.

Ander klokkie.

Waar zou ik toch zijn? Iets met tissues en thee. En tranen. De mini-depressie lijkt wel weer beteugeld. Volgens mij draagt dit plog daar aan bij. Er is geen grotere spiegel die je jezelf voor kunt houden. Dat is mooi. Mijn grootste geestelijke ongemak ligt nu bij de ziekenhuiscontrole over een kleine twee weken. Iedere gedachte aan longfunctie blazen zorgt voor een angstbal in mijn buik. Ik ben zo gespannen als een veer. De psycholoog merkt al snel dat we er met een paar ontspanningsoefeningen niet komen. "Hoe denk je over medicatie, om de tijd te overbruggen tussen nu en dan?" vraagt ze. Het ligt niet in mijn aard om bij het minste naar pillen te grijpen. Maar omdat ik liever voor mezelf moet zijn en het anders nog twaalf zeer k*tte dagen worden stem ik met overtuiging in. Kom maar door met die oxazepam.

Tussenstop bij de huisarts. Die moet mij het pilletje voorschrijven. Hoewel ik geen afspraak heb neemt ze toch de tijd voor me. Lief.

Eindstation apotheek.

De buit. Inclusief pammetjes.

In z'n totaal heb ik best een welbestede dag achter de rug, tussen het hondknuffelen en het opsouperen van mijn eigen risico. Maar ik vergeet van de helft foto's te maken. Zo heb ik hier net druiven op.

We willen al weken weer eens naar ons favo restaurant maar hadden steeds pech met besloten feesten. Vanavond niet! Meteen een wandelingetje te pakken en allebei aan de wijn. Altijd goed.

 Het eten is hier ook altijd goed.

De huilwallen zijn nog wat zichtbaar. Toch is deze avond een fijne pleister op mijn ziel.

Hej hej.

Geen opmerkingen: