maandag 26 januari 2015

Plog 26 - Flitsend en actief moeten nog even wachten

Wat deed ik op 26 januari 2015?

Ik ging slapen met alweer verhoging en heb de halve nacht liggen blaffen. "Maar er zit geen slijm," hoorde ik ergens in de nacht naast me. Ik voel me heden ochtend best oké en ook mijn temp kan er mee door. Met twee paracetamols in mijn mik toch naar de goeroe. Alle meters die ik maak zijn winst ten opzichte van thuisblijven.

 Jij past intussen op da shizzle in da housizzle aight?

30 Minuten en 2,25 kilometer verder. Niet ontevreden, ook al dipte mijn saturatie op het laatst tot 80%. Ook worden we andermaal getrakteerd op mopjes van onze sportgenoot. Exact dezelfde als vorige week! Als straf kapt de traplift ermee en moet hij naar benende lopen.

Thuis. Thee voor mij.

En een koekje voor Sara? Sara een KOEKJE???

Luisteren doet ze naar eigen inzicht. Zelfstandig koekjes gappen durft ze niet. Schatje.

Lunch! Een unicum. Omdat ik laat ontbijt en ook nog honger wil hebben voor het avondmaal valt de lunch vaak weg. Ook omdat er ook nog drie nutridrinks over de dag verdeeld moeten worden.
Eigenlijk moet ik nu gaan douchen maar ik ben zo moe dat ik nog even op de bank mag.

Twee uur later schrik ik wakker. Oh. Maar dan moet ik nu echt gaan douchen! Wacht, nog even mijn bloedsuikerprikken. Ah kak, een hypo. Nou die drie nutri's halen we vandaag wel. Even die hypo weg laten trekken. De tv heeft de EO voor mij in petto. Geloof en een Hoop Liefde. Dat is werkelijk een van de meest weke programma's denkbaar. Net als dit Nijkerks vrouwtje door het beeld schuifelt krijg ik een reactie op mijn plog van gisteren. Judith schrijft: "Ik kamp zelf ook met beperkende ziektes en aandoeningen en hoewel ik het een ander niet gun, is het verfrissend en herkenbaar om een plog te lezen van iemand die wegens ziekte ook niet altijd een flitsend en actief leven leidt." Hoe niet flitsend en actief kun je je voelen?! Graag gedaan hoor Judith. ;-)

Gaarkeuken Henk&Hetty komt een kostje brengen. Joepie! Hoewel ik er uiteindelijk niks van eet, sorry mam. Mijn maag zit nog zo vol lunch dat ik moeite moet doen om het binnen te houden.

Ben je soms verdrietig om Demis Roussos' heengaan? Nee. Je wil gewoon op de bank.

Ik kijk naar de docu "Retour Hemel" van Mark Bos. Mark heeft uitgezaaide prostaatkanker en gaat in al zijn radeloosheid op zoek naar genezing. Hij wendt zich niet alleen tot de reguliere geneeskunde maar zoekt het ook in het alternatieve circuit. Samen met the Iceman Wim Hof beklimt hij de Kilimanjaro. Een uitzonderlijke prestatie als later blijkt dat de kanker ondanks al het gesport gewoon door woekert. Natuurlijk snap ik zijn eindeloze zoektocht. Maar als hij terecht komt bij iemand die beweert kanker te kunnen ruiken - en er grandioos naast blijkt te zitten - en de overtuiging heeft dat kanker gevoed wordt door nare ervaringen in het verleden word ik boos. Wat een grandioze lulkoek.

Nou Saar. Wat zullen we er van zeggen? Morgen weer een dag?

Hej hej.

1 opmerking:

Ydnas zei

Jeetje wat een herkenning weer, ik ontbijt ook (te) laat en lunch wordt altijd moeilijk, idd met betrekking tot avondeten ook. Altijd gepuzzel. Ik vind je best flitsend en actief, echt waar! Of is dat omdat ik de laatste weken in sluimertoestand zat ;)