vrijdag 13 februari 2015

Plog 44 - Een dag waarop ik geen dutje deed

Wat deed ik op 13 februari 2015?

Het leek me leuk vandaag eens met een andere hond te beginnen.

Ik heb vet lang geslapen. Lekker! En na mijn ontbijt/ lunch mag ik programma's terugkijken. Ik begin met de mini-documentaire over Yolanthe van Tim den Besten. Hij is evenzeer gefascineerd als geïrriteerd door haar. Hij gaat op onderzoek uit om erachter te komen hoe dat komt. Erg geestig en ook wel herkenbaar voor veel mensen denk ik. Voor mij wel althans.

Daarna duik ik in de kleine wereld van Machteld Cossee. Machteld heeft de ziekte van Usher. Een aandoening waarbij je zicht en gehoor met de tijd afnemen. Blind- en doofheid hangen als een zwaard van Damocles boven je hoofd. Probeer daar je weg maar in te vinden. Ik vind het een prachtig gemaakte documentaire. Dicht op de huid, pijnlijk eerlijk. En wederom erg herkenbaar. Hoewel Usher en CF (of veel andere medische narigheid) twee totaal verschillende ziektes zijn zie ik veel overeenkomsten. Onzekerheid over de toekomst. De angst voor en het dealen met achteruitgang. Het steeds meer afhankelijk worden van anderen. Je positie in de maatschappij. Hoe je aandoening zich onvermijdelijk door je eigen leven en de levens van anderen vlecht. Steeds strakker en meer overwoekerend. Dat is bij tijd en wijle ronduit kut. Ik kan er geen chiquer woord voor vinden.

Om uit die negatieve gedachtespiraal te komen kijk ik altijd even naar dit plaatje en dan moet ik weer lachen. Lachen is goed. Er is ook altijd wat te lachen. Soms moet je heel ver zoeken of diep graven maar uiteindelijk valt er altijd wat te lachen. Of je zoekt iemand waar je je eindeloos aan kunt ergeren. Dat werkt ook helend.

Het leven is gelukkig ook geen hondencursus hè Sara? Daar hadden we het na twee lessen wel weer gezien. Op een donkere drassige weide met veel te veel prikkels. Dan luister je maar niet.

Mijn uitzicht vanaf de bank a.k.a. het control station.

Zo gezellige koffers. Komen jullie maar eens een verdieping naar beneden. Er gaat ingepakt worden. Voor de leuk!

Hoewel ik een hoop zou kunnen en moeten doen schiet het allemaal niet zo op. Aanvaarding rest mij.

Ben je weer naar de hal verhuisd? Vloeit dit allemaal voort uit het voortijdig afbreken van de cursus denk je?

Hiep hoi, naar de supermarkt.

Nou mannen, want dit staat er natuurlijk voor de mannen, hint hint hint!

Groot nieuws vandaag in transplantatieland! In het UMC Groningen gaan ze vanaf nu voorheen afgekeurde organen toch dermate oplappen opdat ze alsnog getransplanteerd kunnen worden. Daarvoor is een orgaanperfusiekamer ontwikkeld die het orgaan in feite reanimeert. Christian heeft CF en zit vandaag bij DWDD als ontvanger van dergelijke donorlongen.

Dit is de perfusiekamer, ogenschijnlijk niet meer dan een eenvoudige stolp. En erin liggen longen die 'ademen', ze gaan echt op en neer. Oneindig knap. En hoopvol. Als het goed is kunnen nu veel meer mensen op de wachtlijst een donororgaan ontvangen. Mits je donor bent natuurlijk.

Het is een top televisie-avond. De Van Rossems gaan naar Rotterdam en dat is echt super toevallig. Wij namelijk ook! Daarna kijken we nog Bed & Breakfast en Missie Aarde. Er valt veel te lachen.

Op zoek naar een avondsnackje stuit ik op decembersnoep. Smaakt in februari nog prima.

Hej hej.

Geen opmerkingen: