dinsdag 3 maart 2015

Plog 62 - Of Netflix het hier doet moet ik nog testen

Wat deed ik op 03 maart 2015?

Mijn vooralsnog laatste nachtje thuis was niet bijster fijn. Laat in slaap, na een uur wakker door een hypo. Naar beneden om te eten, eerst warm en daarna koud zweet. Meer dan een uur of vijf zal het niet zijn geweest. Jottem.

Gelukkig sliep jij als een roosje volgens mij!

 Ik bedenk me nu dat ik de komende dagen geen spiegelfoto kan plaatsen. Oh nee!

Alle troep verzameld, de laatste machine was aangezet. Tijd voor een ontbijt.

Pap en mam brengen me naar Utrecht. Maar eerst neem ik afscheid van Snaar. Snif.

Eerst rijden we nog even langs de dierenarts voor die ontzettende anti tekenpil voor Sara en dan koersen we richting Utrecht.

Het schiet goed op.

Als we het ziekenhuis betreden klinken er allerlei alarmen en we worden verzocht weer naar buiten te gaan. Ik zie twee verdwaalde brandweermannen die niet de indruk wekken dat het serieus is. Bij de opname balie gaan ze ook uit van een oefening dus we geloven het wel. Eerst bloed prikken en dan naar boven. Kamer 29 is voor me gereserveerd. Meteen vliegen er drie zusterkes mijn hok in voor de anamnese. Dat is niet meer dan een lange vragenlijst invullen over van alles en nog wat. Ook doet er eentje de controles. Mijn saturatie blijkt 97%. Amai! Tot slot komt de zaalarts nog even kijken en dan zit het officiële gedeelte erop. Mijn ouders hebben nog geholpen met het ophangen van de slingers (party people!) en keren rond half vier huiswaarts.

 Tijd voor een grande tour.

Het is een klein maar fijn kamertje.

Van alle gemakken voorzien.

Met een eigen badkamer.

Hoehoi!

En een brommende ijskast voor die voorraad cola. Tot mijn ontsteltenis mag ik die best lang niet nuttigen. Net als niks eigenlijk. Vanaf 8:00 uur morgenvroeg moet ik nuchter zijn. En na de ingreep mag ik 24 uur niks eten of drinken omdat de maag even tot rust moet komen. Jemig. Zo krijg je vanzelf trek natuurlijk!

Een kamer met een uitzicht! Da's ook wel eens anders geweest hier in de witte bunker.

Mijn mams toverde nog twee cadeautjes uit haar tas. Voor Sjoerd en mij. Schatje.

Als de Grote Oebiedoebie er is gaan we knus op restaurant. De pot schaft sperziebonenstamppot. Ik had me mijn voorlopig laatste avondmaal iets lekkerder voorgesteld. Gelukkig maakt de bananenvla het nog een beetje goed.

Het ziekenhuis hangt en staat vol kunst. Dit is met afstand mijn lievelings.

Samen nog even DWDD kijken en dan is het tijd om afscheid te nemen.

Sara maakt het intussen goed. Alleen ligt de fatboy verkeerd om mam! Het rode logo moet rechts voor.

Als Sjrd thuis is krijg ik nog een laatste update over de posterijen. Jongens toch! Morgen neemt hij alles mee naar Utrecht. Mocht je zin hebben ook iets te willen sturen, dat kan! Heel leuk. Van post wordt een mens blij. Mijn tijdelijke adres staat vermeld in de rechter bovenhoek van deze site.

Met deze late night snack sluit ik de dag af. Vooralsnog voel ik me meer ontspannen dan als me een longfunctie blaasbeurt wacht. Raar maar waar.

Hej hej.

3 opmerkingen:

Mara zei

Heel veel sterkte vandaag!! En bij dat ene kaartje moet je maar denken dat ik even niet meer wist dat je operatie al deze week was ;)
Liefs en toi toi!

Saskiaxxx zei

Succes en sterkte xxx

Vnn zei

Succes, sterkte en die slingers zeggen het helemaal...zelf ophangen etc..