woensdag 4 maart 2015

Plog 63 - De PRG olé olé

Wat deed ik op 04 maart 2015?

Goedemorgen Utrecht! Ik heb niet onaardig geslapen.

Je ligt er lekker bij hoor, Uithof.

Ik heb mijn ogen amper open of de eerste post wordt al bezorgd. Wat een verrassing! Een dikke dank je wel Barbara. Heel lief!

Mijn prikbord oogt meteen niet meer zo treurig.

Saaie festivalbandjes hebben ze hier. Gelukkig valt het sanitair mee. Ik heb lekker staan poedelen onder de douche.

De mannelijke hoofdzuster komt me persoonlijk deze doos overhandigen. Jemig de pemig!

OMG dit is echt de allertofste ballon van het universum! Heel veel dank alle Simpsons. In deze situatie, met al jullie zorgen, zo attent zijn verwarmt mijn hart.

Tussen alle festiviteiten door trekt de hele medische karavaan langs. De CF-verpleegkundige en mijn longarts komen even buurten, de diëtiste presenteert me haar plannen en de diabetesverpleegkundige overhandigt me de sensor waarmee we de komende weken continu mijn bloedsuiker kunnen volgen. De zaalarts prikt in een keer een goed infuus. Top! Van de zuster krijg ik alvast een oxazepammetje. Inderdaad, die sufmaker. Lijkt me in dit geval geen kwaad kunnen.

En dan is het wel over met de pret. Het moment waar ik het meest tegenop zie breekt aan. Het plaatsen van de neussonde. Als ik de slang zie die via mijn neus door mijn keel mijn slokdarm in moet raak ik in paniek. Zo dik! De eerste poging strandt dan ook in een flinke huilbui. Ik vind het voor mezelf al vervelend, laat staan voor Sjrd. Het lijkt me beter dat hij even op de gang wacht. Daarna herpak ik me en lukt het ons om de tuinslang op zijn plek te krijgen. Het gevoel in mijn keel is verschrikkelijk. Bij iedere slik voel je hem zitten. Ik blijf kokhalzen en overgeven. Maar het lukt me om hem binnen te houden.

En dan begint het lange wachten. Omdat het nogal druk is op de angiokamer duurt het allemaal wat langer dan gepland. Ik baal als een stekker.

Door dat kalmeringspilletje ben ik de tijdsbeleving een beetje kwijt maar volgens mij kunnen we een uur later dan gepland dan toch naar beneden. Sjrd mag niet bij de ingreep zijn maar ik word bijgestaan door de CF-verpleegkundige en een leerling verpleegkundige.

De leerling verpleegkundige mag foto's maken. Dat is leuk! Ze is niet de enige fotograaf. Ook een MDL-arts wil de procedure volgen en vastleggen. Hier is het oorlogsgebied ingesmeerd met jodium en afgedekt met steriele doeken. De radioloog heeft van tevoren met een echo nog gekeken waar de lever ligt en ik blijk een vrouwenlever te hebben. Je kunt het maar weten.

Het speelgoed.

De drie ankertjes zijn geplaatst. Deze trekken de maag en de buik tegen elkaar aan. Dat is belangrijk voor de vorming van de fistel waar de sonde doorheen komt. Dankzij de plaatselijke verdoving voel ik daar niks van. De witte dopjes zijn vastgehecht met hechtdraad dat zichzelf oplost. Na een dag of tien vallen ze er vanzelf af en is de fistel als het goed is gevormd.

Het plaatsen van de sonde zelf is geen prettige aangelegenheid. De huid is dan wel verdoofd, je voelt toch het lompe geduw en gestomp waarmee de slang naar binnen wordt geforceerd. Zodoende kreeg ik nog wat extra pijnstilling door mijn infuus. De mix van alle goedjes die in me zit maakt me een tikje ongeremd. Dat resulteert in een opgestoken middelvinger naar de radioloog. Met een lach, alles met een lach. Als Brabanders onder elkaar kom ik ermee weg.

Bij terugkomst op de kamer krijg ik een dikke kus van Sjrd en een regenboog cadeau. Dat is niet genoeg om het ongemak te doen vergeten. Het meeste last heb ik van die kutslang in mijn keel. Zodra hij eruit is voel ik me meteen beter. Ik kan weer normaal slikken.

Via het infuus krijg ik glucose en paracetamol. Lekker!

Sjrd kocht een LINDA. voor me. Van het frietje op de cover ga ik watertanden. En ik hou niet eens van friet! Het zal wel psychische honger zijn, omdat ik godnondeju niks mag eten (en drinken) tot morgenmiddag 16:00 uur.

Gelukkig mag ik wel mijn mond met water spoelen. En kauwgom kauwen. Het droogneuken onder de voedingsmiddelen. Zie je, ik ben nog steeds een beetje ongeremd.

Hej hej.

10 opmerkingen:

Nurse Martens zei

Ik heb de afgelopen dagen veel aan je gedacht. Wat fijn dat je er nog een log uit hebt gekregen! Trots op je! Ik ga je vandaag een kaart sturen...ik dacht dat je alleen een neussonde kreeg...dat gepruts in je buik had ik niet aan zien komen. Hou je positiviteit vast. Dappere dodo!

Denise zei

Aah wauw het is gelukt!! Bij mij was een roesje al niet genoeg en moest het onder narcose. Dapper hoor!! Hoe is het met de na pijn? X

Vnn zei

Dappere dodo! En dan ook nog kunnen schrijven. Knap hoor. Heel veel beterschap en sterkte met het niet-eten. Je weet: ik kan me er NIETS bij voorstellen :)

Anoniem zei

Wow, sterkte!

PS. Mooi gefotografeerd (pro).

Ga zo door, dan kunnen wij weer genieten van je belevenissen.
In tegen stelling tot andere CF'ers, altijd weet je er iets positiefs van te maken en als zo vele CF'ers, volg ik je blogje graag!

Jolanda zei

Wat is dat toch mooi gedaan. Wonderlijk.
Waarom die neussonde er in moest, snap ik eigenlijk niet. (ik moest trouwens ook steevast huilen voordat ie m'n neus in ging)
Hoop dat je nu ook lekker veel slaapt, zodat het maar snel 4 uur vanmiddag zal zijn.
Ben erg benieuwd hoe de opstart van de voeding zal gaan. Hoop dat je lijf snel aan de voeding gewend is.
Succes daar!!!

Anoniem zei

Hoi Irene, toch interesant om te lezen hoe het in zijn werk gaat. Voorlopig heb ik daar geen last van met mijn gewicht. Bekende kamer waar je het uitzicht toch snel zat wordt. Hopelijk kun je weer snel naar huis. Sterkte en hopelijk behaal je snel je doel. Groetjes Paul Weel

Jroen zei

Poeh verhaaltje hoor.
Respect hoe je je erdoor geslagen hebt!

Petra Willems zei

Wat een super gave ballon..

Sarah zei

Oh Irene, ik krijg hier spontaan zelf een halve paniekaanval bij het zien van deze beelden. Heb aan je gedacht, wat heb je het goed gedaan!! Lachen om die middelvinger haha, ik schopte de buik-prik-mensen met mijn knieën tijdens die happenings! Jij hebt het iets anders dan ik, dus ik kan je niet precies vertellen hoe en wat, maar wel dat het een week vanaf nu gelukkig al heel anders zal voelen - lees: beter!! En weer een maand daarna is het al de normaalste zaak van de wereld. Succes daar xxx

Anoniem zei

Poeh, ik vind je ook onwijs stoer, moet er niet aandenken, zo'n slang door je neus en dat gefrut aan je buik. Ik zeg, 10 bonuspunten verdient!
Ik mag altijd iets leuks kopen van mezelf na iets naars, nou jij mag nu heel Zalando of iets leeg plukken 😉

Groetjes, Els