maandag 23 maart 2015

Plog 82 - Er werden knopen doorgehakt

Wat deed ik op 23 maart 2015?

Klaarblijkelijk is dit een zeer geliefd hondenplekje. In Rovers dagen was het zijn ochtend hotspot en ook Sara begint haar dag het liefst hier.

De gebroeders anker mogen dan nog steeds stevig in hechtenis zitten, het wordt de hoogste tijd om weer een beetje te gaan sporten. Mijn nieuwe vestje en ik hebben er zin an!

Nooit gedacht dat ik het zo zou missen zeg. De regelmaat, mijn sportmaatjes en natuurlijk de goeroe.

Ik check meteen even in bij de bakker. Gelukkig is hij ook op maandag open.

Mijn g-tube, of officieel gastrostomiesonde, zit er nu bijna drie weken in. De hechtdraden hadden al na twee weken op moeten lossen maar dat is dus nog steeds niet gebeurd. Tijd voor actie. Mijn contactpersoon in het ziekenhuis werkt op de afdeling oncologische chirurgie. Omdat ze daar vaker met dit bijltje hakken. Gezellig. De beste man adviseert me om even langs de huisarts te gaan. Want die ankertjes moeten nu echt weg. Het wordt namelijk de hoogste tijd dat ik ga draaien en dompelen met de toestand. Opdat mijn piercing niet ingroeit. Je ziet, mijn leven is heus niet alleen glitter en glamour.

Bij de apotheek vang ik bijvoorbeeld bot. Mijn bestelde medicijn is nog niet geleverd.

En dan is dit de situatie nu. Ik heb de afgelopen weken zo vaak mijn shirt omhoog getild om mijn buik te showen dat ik het hier ook nog een keer doe. Met decorum. Uiteraard.

Het is frappant om te merken hoeveel meer energie ik sinds de sondevoeding al heb. Middagdutjes zijn niet meer aan de orde. Ik hou mezelf lekker bezig zo door de dag. Het zijn geen enorm verheffende bezigheden maar ik ben blij met elk geklaard klusje. Vanmiddag ben ik zelfs zo lekker bezig dat ik er een hypo van krijg. Sinds weken kap ik weer eens een nutri achterover.

Maar waar ben je nu dan zo druk mee Irène?? Nou, met het gras maaien! De eerste bak van het nieuwe seizoen is er weer af. De zaligheid!

Daar zijn deze merels het even later roerend mee eens! Lekker met de snavel in het zand poeren en wurmen pikken.

Sara mag niet op de bank nee. Maar wie kan dit nou weerstaan? Kiek die pootjes dan. Zo klimt zij naar bo-ven.

De avond verloopt rustig. Gewoon op de bank, met man en hond. Meer moet dat niet zijn.

Hej hej.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Toch nog even je tuinvogeloverzicht raadplegen want dat zijn toch echt spreeuwen ;)

Irène zei

Hahahahaha! Zie je, daar ga ik al. Ik ben echt een mega slechte vogelaar.

Vnn zei

Wat fijn dat je al merkt dat je meer energie hebt!
Ik kan er trouwens nog steeds niet over uit dat dat vest maat 164 is...