donderdag 7 mei 2015

Plog 127 - Waarom het mic-keybutton heet weet ik ook niet

Wat deed ik op 07 mei 2015?

 Ik kan het zelf ook amper geloven. Op en rennend beneden, alle wasactiviteiten al achter de rug.

En dan ook nog iedereen aan het ontbijt. Sara zal wel honger hebben, na haar spooknacht. Ze bleef naar boven komen. Toen Sjrd haar naar buiten liet voor een plasje was het bijna goed. Ze kwam het toch nog een keer proberen. Gekke, nieuwe fratsen!

Zo ja. Zoals je hier overdag mooi ligt te wezen. Zo willen we dat 's nachts ook. Let je intussen weer goed op?

Ik ben namelijk nog maar weer eens onderweg naar Utrecht. De taxichauffeur van vandaag is een gezellige man. Hij is groot en heeft iets vlezigs maar niet op een onprettige manier. Zijn rechterhand rust tijdens het rijden in een soort zenhouding op zijn bovenbeen. Ondertussen maakt hij allemaal geluidjes. Hij zucht, murmelt en giechelt regelmatig. Dit lijkt me een perfecte kandidaat voor een aflevering "omgekeerd taxi." Daarin waan ik me Maarten Spanjer maar dan op de bijrijdersstoel. Een paar open vragen en de man barst los. Hij vertelt honderd uit. Voor ik het weet zijn we er al. Goede rit dit!

De verpleegkundig specialist die me vandaag een mic-keybutton gaat geven werkt op de kankerclub. Apart om hier te zitten. De wachtkamer is leeg. Ik hoop dat alle patiënten zijn genezen!

Omdat ik er toch ben lever ik meteen een nieuwe sputumkweek in. Vorige week kreeg ik bijna niks opgehoest. Dat is nu wel anders. Bijna een week van het infuus af en alweer tjokvol slijm. Waar haal ik het vandaan?

Na nog een plasje en een flesje cola uit de automaat kunnen we weer naar het zuiden.

Nou. Dit is hem dan. Het plaatsen van de mic-keybutton was een fluitje van een cent! Eerst spoot de man een flinke dot glijgel op mijn stomagaatje. Vervolgens liet hij het ballonnetje van mijn oude sonde leeglopen zodat hij hem eruit kon trekken. Dat voelde een beetje gek, kriebelig. Het erin ploppen van de nieuwe sonde was wat onprettig. Maar dat was uiteindelijk meer het idee dan dat het echt pijn deed. Ondanks het licht bloederige tafereel. Echt veel beter dan die onhandige, weinig charmante slang die er eerst zat!

Kom Saar, even een frisse neus halen! En door de berm schuimen. Op zoek naar beestjes en boterhammen.

Een tussenstop bij de apotheek.

Mijn maag leegt heel traag. Vooral tijdens de sondevoeding is dat oncomfortabel en niet heel praktisch. De domperidon deed niet genoeg. Daarom gaan we nu dit proberen. Erytromycine is een antibioticum met als bijwerking een versnelde maaglediging. Hopelijk heb ik hier meer baat bij. En wie weet wat het stiekem nog doet tegen de longbeesten?!

Wat heb ik nou eigenlijk gedaan vandaag? Drie uur in de auto gezeten en een uur in het ziekenhuis rondgelopen. Toch ben ik kapot. Tijd voor Ronald Goedemondt op Netflix en weer eens een lapje haken.

Mijn tv-avond is een slopende van het soort emoporno. Eerst Help mijn man is klusser.

Om daarna door te zappen naar modern domineesechtpaar Tooske en Bastiaan dat stellen met relatieproblemen helpt. Be-scha-mend. Dat mensen zich daar voor lenen. Het stel van vandaag vergat de verjaardag van hun zoon. Tooske en Bastiaan kijken dan zo.

Wat een dag hè Saar?

Hej hej.

1 opmerking:

Anoniem zei

Ha Irene,

'k Schrok me een hoedje bij de foto met wachtruimte Cancer Center 23b (te bekend voor mij) gelukkig viel het mee bij het lezen van het onderschrift!
Fijn dat je je een stuk fitter voelt!

Groetjes,
Anja