maandag 25 mei 2015

Plog 145 - Trip langs herinneringenlaan

Wat deed ik op 25 mei 2015?

Opstaan, ontbijten, ploggen.

Sara tukt nog even verder. Ook niks nieuws.

De grote antibioticawisseltruc.

Ik doe een poging tot opmaken en smeer de mascara tot bij mijn oor. Waar het niet hoort.

Maar goed, alles toch weer gelukt en nog steeds best uitgerust. Klaar om eens flink over de Luikse Markt te schuimen. Op zoek naar een Fido Dido shirt of iets met een enorme smiley. Oh nee, dat was vroeger.

Magneetsieraden, verkopen ze er ook. Wat denk je mam, zou het daar beter van worden? Nee hè. Gelukkig loopt er zoals ieder jaar genoeg volk rond, om naar hartenlust naar te kijken. Daar knap je wel altijd van op.

Och toch. De route loopt langs de bieb-vroeger-bekend-als-kleuterschool. Mijn moeder en ik blijven een poosje staan mijmeren. "Ik zie je nog uit school komen, die eerste dag. In je blauw gestreepte jasje, hand in hand met Ptr," verzucht mam. Ik herinner me vooral dat ik van juffrouw Ans genadeloos op mijn flikker kreeg toen ik de kerstversieringen van het raam in de gymzaal stond te pulken. En hoe we The A-Team speelden, met Bartenfrank. Die gewoon twee losse jongens waren maar opereerden als een soort onlosmakelijk duo.

Via de kleuterschool stap ik zomaar de middelbare schooltijd tegemoet. Hoi Mchll! Dat waren tijden hè, op de havo. Mchll beaamt dit en rakelt nog even een verdrongen herinnering aan een economieles op. "Weet je nog toen jij met Cn en Mchl met tafeltje en al de gang op bent gezet?" Uiteraard ben ik dat vergeten. Maar gelukkig is wel blijven hangen hoe je de kostprijs berekent. C/N + V/W. Ik pas het nog dagelijks toe.

Hé en daar hebben we Nk en Mrn! Wat gezellig! Jullie hebben het weer goed geregeld hoor, dit festijn.

Na twee uur op de been zijn en sociaal doen strompelen we naar huis. Ik ben ka-pot. Er zijn geen t-shirts aan mijn vingers blijven plakken. Wel vond ik dit leuke hondenzwemvest!

Sara denkt er het hare van en geeft ons inwendig de middelvinger en ook mijn vader lacht ons vierkant uit. "Honden kunnen zwemmen hoor," schampert hij.

Zo kijkt Sara als ze net een levend jong vogeltje in de bek heeft gehad. Ik denk dat dat karma is.

Er is wijn, friet en frikandellen. Meer hebben we niet nodig. Ja oké, ik eet uit mijn rugzak.

's Avonds kijken Sjrd en ik naar Deel Je Leven. Dat gaat over orgaandonaties. Joris Linssen volgt een aantal mensen dat op de wachtlijst staat voor een donororgaan. Het blijven indrukwekkende verhalen.

Voor we naar bed gaan knutselt Sjrd nog even een apenkooiparcours ineen. Ik ben benieuwd hoelang het duurt voor Sara boven is. Met of zonder zwemvest.

Hej hej.

1 opmerking:

Nurse Martens zei

En? is ze nog boven komen koekeloeren?