woensdag 2 september 2015

Plog 245 - Sterk staaltje naailes

Wat deed ik op 02 september 2015?

Zeg Saar, heb jij toevallig zin in de overgebleven homp filet americain die geen mens meer opeet?

Hap, slik, weg. Zonder te kauwen.

Ik beschouw het als een ja.

Daarna zet ik me aan mijn eigen ontbijt, onder begeleiding van Tim en Nicolaas. Hun livestream #SSM15 is precies wat ik ervan verwacht. Het heeft een aanzuigende werking. Ik kan hier uren naar kijken.

Maar dat doe ik niet. Hoewel het weer zich er uitstekend voor leent. 

Nadat ik Tim een douche zag nemen ben ik er zelf ook maar onder gestapt. Ik weet zeker dat het lekkerder doucht zonder 350 paar ogen op je gericht.

Nee maar! Er is heel spannende post. Voor Sjrd.

Aangezien ik zijn pr-dame in dezen ben, ben ik gemachtigd zijn post te openen. Hou dit nummer in de gaten op 20 september mensen!

Hé mam, jij hier! Wat doe je met die lap stof? Ga je ook op naailes of zo?

Ik sorteer intussen mijn knopen. Hoe OCD wil je het hebben?

Naailes? Daar hoeft mijn moeder allang niet meer op. Kijk ook hoe professioneel dat meetlint om haar nek hangt. Ik kan hier veel van leren.

Zolang ik nog geen deuk in een pakje boter naai hou ik het maar bij haken. Het einde van de sprei is nog niet in zicht.

Maar dan is het eindelijk zover! Ik begin met het uittekenen van het patroon. In dit geval behelst het niet meer dan een rechthoek. Mijn eerste naaisel wordt een hoes voor mijn laptop. Dat vind ik voor nu al spannend genoeg.

Ik kom er al snel achter dat naaien net zoiets is als schilderen. Er gaan nogal wat handelingen aan vooraf voordat je er eenmaal aan kunt beginnen.

Maar als je dan eenmaal je eerste lapjes hebt gelockt wordt de Coco Chanel in je wakker hoor!

Helaas lag Ralf het Kalf naast Coco in bed. Op de terugweg kieperde mijn moeders naaimachine om in de auto en brak er een of ander noodzakelijk pinnetje af. Hopelijk wegen de maakkosten op tegen de aanschaf van een nieuwe Toyota.

De lol is er even af nu. Ik ben chagrijnig en heb hoofdpijn. Gelukkig is er gezond troostvoer. Het was ooit mais hè?

En er is Louis Theroux. Met een reportage over acteurs in de p.orno-industrie. Als bij die mensen een noodzakelijk pinnetje afbreekt zijn ze pas echt genaaid. Het kan altijd erger.

Hej hej.

1 opmerking:

Anoniem zei

Misschien kan je dat "pinnetje"vastzetten met een rietje of een afgezaagde breinaald?
Meer info, bij de man des huize ;-)