vrijdag 11 september 2015

Plog 254 - Het wachten waard

Wat deed ik op 11 september 2015?

Opstaan met de wekker en alle zooi weer verzamelen. Maar ik voel me weer helemaal fit en uitgerust dus gaan met die banaan.

Van de drie gekregen vaatwassertabletten hebben we er maar een gebruikt. Ter compensatie heeft de verwarming flink staan snorren.

Het waren erg lekkere bedden, dat mag ook gezegd worden.

Nou dag huis 360, je was erg fijn.

Volgens de regels van het park moeten we om uiterlijk half elf de huissleutel weer inleveren. Als je (met) mij bent dan is dat nogal een opgave. In dat licht hebben we het helemaal niet verkeerd gedaan.

Er was zelfs tijd voor haren föhnen en gezicht opmaken.

We zijn weer onderweg. Waarnaar? Het eind van de wereld lijkt het wel.

Aan het eind van de wereld ligt Zwarte Haan. At ik van de week nog zwarte kip, ben ik nu in Zwarte Haan. Ongelooflijk. Als je plogt word je hier heel erg blij van.

Niks eind van de wereld. We zijn op de plek waar het allemaal begonnen is ooit.

Hoi Waddenzee.

Hoi tevreden smekkend schaap. Ik heb geen van jullie hier nog rechtop zien staan. Jullie doen alles liggend. Ik snap dat wel. Is er nog plek in jullie kudde?

Eigenlijk wilde ik zo'n springfoto op het strand maken. Maar er is hier niet echt een strand. En het asfalt loopt schuin af. Laat ik me de halsbrekende toeren maar besparen en tevreden zijn met deze pose.

Het is echt fijn hier. Rustig, winderig.

We worden er zowaar een beetje klef van.

In de categorie 'werk hebben is niks maar werk houden...'. Vooral de man die aldoor met die rubber banden moet sjouwen om ze voor het oranje gevaarte te leggen zal vannacht lekker slapen. Maar dat zijn ze hier vast gewend.

Zo sta je met je snufferd naar de Waddenzee te staren, zo zit je op een Leeuwardens terras met een tosti voor je neus.

Ik vind Leeuwarden heel leuk. Het is een knusse stad met grachtjes, groen en verwijzingen naar de literatuur. Maar welke kant is Omsk nou op?

De grachten zijn er ook wat bescheidener dan in de hoofdstad.

Niet alleen Pisa heeft een scheve toren. De Oldehove in Leeuwarden staat 1.68 meter uit het lood. Precies zo groot als ik ben.

Wat Leeuwarden ook leuk maakt zijn de vele niet aan een keten gebonden boetiekjes die je her en der tegenkomt.

Hier trek ik mijn wenkbrauwen even bij op. Hoe moet ik dit interpreteren? En vooral, hoe kom je erin? Wat blijkt? Je hoeft er niet in. Het is een kunstzinnige installatie die Meetbaar Water heet.

In onze stad zat vroeger het legendarische Disco Limburg aan de Hamstraat. Voor al je cd's, elpees, bandshirts én modelautootjes. Helaas heeft de muziekwinkel het niet gered. In Leeuwarden zit wel nog precies zo'n winkel, al heb ik er geen modelautootjes zien staan. Terwijl ik even uitpuf op een kruk met de tong van de Rolling Stones erop sneupt Sjrd er wat rond. En rekent er tot slot heel ouderwets een cd af. Straight outta Leeuwarden.

Na nog een laatste vermist poesje zwaaien we de stad en de provincie gedag. Hier komen we zeker nog eens terug!

Hoe snel je reist als je slaapt. En hoe vettig zo'n auto wordt.

Precies volgens planning arriveren we 's avonds bij mijn ouders voor friet. En Sara! Zo te zien heeft ook zij een topweek achter de rug.

Hej hej.

Geen opmerkingen: