dinsdag 22 september 2015

Plog 265 - Van het plakkende veertje

Wat deed ik op 22 september 2015?

Au. Niet meer en niet minder. Het lijflied van meneer Dalemans (groep 5) luidde "Er is een veertje aan mijn poepertje blijven plakken. Nou kan ik niet kakken, nou kan ik niet kakken." En zo lig je 28 (!) jaar later met je oude schoolmeester in bed. Het was dan ook een bijzonder leuke meester.

 Op links is de aanstaande verlossing in volle gang.

Op rechts mijn andere kleine helper. Die voor het gemak nog even de overloop onder kotste.

Slapen maakt dat ik de pijn niet merk. Tussen de tukjes door kijk ik met een half oog naar het kastje aan de muur.

Tegen de tijd dat ik mezelf eindelijk naar beneden heb verplaatst en wil gaan sprayen, kom ik erachter dat de combivent op is. Perfecte timing. Dat klinkt zo.

Deze brief van het UWV kon op geen betere dag komen. Al koop ik er niks echt relevants voor.

In mijn mond huist een dode papegaai. Daar moet ik wat aan doen.

In afwachting van de bezorger van de apotheek kijkt Sara toe hoe ik Overspel terugkijk.

Yeah baby!

De ergste oprispingen zijn verdwenen en ik heb zelfs alweer een beetje trek. Eens kijken hoe dit culinaire hoogstandje valt.

Sara is het licht inmiddels uitgegaan.

De derde liter colofort druppelt gestaag naar binnen. Wat ben ik blij dat ik het op deze manier tot me kan nemen. Het is niet zozeer de smaak ervan die me tegenstaat als ik het per glas moet drinken. Wel het volume. Drie liter in 24 uur is gewoon veel, helemaal als het geen kant op kan.

Hej hej.

1 opmerking:

Vnn zei

Een papegaai, een hond..het is een dolle dierenboel! Maar verder niet zo dol. Arme jij. Hoop dat je snel opknapt. Knuffels en zo!

En Dalemans was inderdaad een leuke leraar al zat ik niet bij hem in de klas, wie weet leest hij dit? Hallo meneer Dalemans! En dat jij zo'n liedje nog kent, tja dat zegt zoveel over jou he.