woensdag 30 september 2015

Plog 273 - Paniek op zolder

Wat deed ik op 30 september 2015?

Goedemorgen. Ik weet niet of Sara nu haar gebit ligt flossen of denkt dat dit haar ontbijt is. Ik zal maar rap brokjes in haar bakje gooien.

Gloeiende gloeiende! Wat kan er uit zo'n klein ding een hels kabaal komen. Ik raak er helemaal van over de flos. En de hond met mij.

Van mij had die hele emancipatiegolf niet gehoeven.

De enige manier om het ding het zwijgen op te leggen is finaal demonteren. Maar wat nou gezongen?

Niet langer hellen, de buurtman bellen! Lang leve papadagen. Ik zal er nooit meer laatdunkend over doen. Het minste dat ik kan doen is zorgen dat ik hem fris ontvang. Gelukt.

Rlph kwam, zag en overwon. En doordat ik de demontatie met beleid heb uitgevoerd kan hij weer gewoon terug aan het plafond. Zonder batterij natuurlijk.

Ach kijk, een brief van een makelaar. Hij heeft goed nieuws voor ons. Misschien is er al een koper voor ons huis. Saillant detail is dat we helemaal niet weg willen. Onze overburen helaas wel. Hopelijk is hun huis ook in trek. Ik zou het wel weten. Fijn huis, leuke buurt en enige overburen.

Ik vond het wel tijd worden voor een sitepagina op Facebook. Ook volger worden? Klik hier!

Sara? Loop jij daar los?

Oh goddank nee. Mijn moeder komt op woensdag meestal even langs als ze terug komt uit de stad van haar vrijwilligerswerk. Vandaag maken we een rondje met de Saar. Lekker!

Deze kwelgeest hier is dus leeg.

Er wacht Sjrd een schone taak vanavond.

Ik ben blij om even buiten te zijn. Doet me goed.

Weer thuis gaat al snel de bel. Er staat een leuke jongen voor de deur. Hij komt namens Unicef. Voor de verandering laat ik hem eens zijn verhaal doen. Hij blijkt zelf gevlucht uit Bosnië. Omdat hij goed kon voetballen mocht hij in Nederland blijven. Inmiddels heeft hij zijn rechtenstudie succesvol afgerond en plannen om ontwikkelingswerk te doen. Natuurlijk word ik donateur. Omdat ik het fantastisch vind dat hij zijn ervaring inzet om ervoor te zorgen dat andere mensen in vergelijkbare situaties ook een kans krijgen. En de mensen die niet beschikken over een specifiek talent. Die verdienen even hard een kans.

Diabetestechnisch zit ik er weer warmpjes bij de komende maanden.

Zie mij eens naailes zitten hebben. Het is dus zover gekomen. Ik ga een vlaggenlijn maken.

Hej hej.

Geen opmerkingen: