zaterdag 10 oktober 2015

Plog 283 - Retail therapie

Wat deed ik op 10 oktober 2015?

Oh jongens. Hoe heerlijk ik sliep. En douchte. En mijn nagels knipte. En gewone kleren aanheb.

We moeten er allebei heel erg uit. 'De loch op.'

Het is duidelijk herfst in de stad. Prachtig zeg, die vergeelde laan.

Dit hier wilde ik al een poosje vastleggen. Maar steeds als we erlangs reden had ik mijn camera te laat paraat. Maar hier is dus een stuk geschiedenis gewist. Met de grond gelijk gemaakt. Een stukje historie van de stad Roermond en een deel van mijn eigen geschiedenis. Hier stond tot voor kort Hotel De La Station. Volgens mij heette het op het laatst Hotel Roermond maar voor mij is het altijd de DeLa gebleven. In de vorige eeuw werkte ik er een poos. Dat was een fantastische tijd. Ik was vers volwassen, had net mijn rijbewijs. Misschien is het dat universele gevoel van geluk dat bij die leeftijd hoort. Hoe de wereld aan je voeten ligt. Alles is nog mogelijk. En er waren Denen. Veel Denen. God wat heb ik genoten.

Vandaag geniet ik niet minder. Er is reuring in de stad. Overal klinkt muziek. De herfst laat geruisloos zijn deken over ons neervallen. Ik zit en adem zo diep als mogelijk in. Ik ben er.

In de Hema ben ik ook. Sjrd rekent af.

In principe kan dit elke willekeurige man zijn. Geloof me als ik zeg dat het de mijne is. Met een nieuwe trui.

Een La Placeje om deze staddag af te sluiten. Perfect.

Ik mag dan lekker de hele middag op mijn luie krent hebben gezeten toch ben ik moe. En voldaan.

Bij thuiskomst zit dit bericht in de brievenbus. Ach wat jammer. Hopelijk komt hij nog eens terug.

Stilleven op de bank. Ik sjouw de komende weken met twee tassen rond 's avonds. Een voor de sondevoeding en een om de medicijnen gekoeld in te houden. Super praktisch. Om te voorkomen dat ik toch nog opsta heeft Sara bezit genomen van mijn schoot. Gelukkig heeft Sjrd nieuwe schoenen, kan hij mooi drinken halen.

Hej hej.

2 opmerkingen:

Jolanda zei

Niet gek dat je moe bent, zo op pad als je net thuis bent is niet niks (ook al zat je). Dat is dus wat ik zo bewonder aan je: als iets maar even kan, ga je. Je plukt de dag zo mooi. En dan zag je bij La Place ook nog de regenboog! Je hebt toch wel even gekeken of ze een pot goud onder haar stoel had? ;-)

Ri zei

Ik moet erg lachen om een man in een rode trui die een nieuwe rode trui koopt. Staat hem goed, daar niet van. :)