woensdag 16 december 2015

Plog 350 - Beautyplog meets fotografieplog

Wat deed ik op 16 december 2015?

Ook goedemorgen. Top dit. Echt.

Aan de achterkant ziet het er niet veel beter uit.

Voordeel is wel dat de kerstboom dan al op tijd aan kan. Moet.

Sara lok je daar echter niet mee naar de woonkamer. Zij weigert aan de dag te beginnen. Ook goed.

Ik werp graag nog een blik op mijn poster. Hij hangt echt goed daar.

We gaan vanavond op restaurant dus ik tuig mezelf eens netjes op.

Als ik niet zo'n lamme arm zou krijgen van dat geföhn zou ik aan de slag gaan met mijn krultang, om slag in mijn haar te maken. Maar kom op zeg. Pfff.

Hetzelfde geldt voor me uitgebreid opmaken. Leuk om te doen, aardig resultaat maar 's avonds moet het er ook weer allemaal af. Als je eigenlijk geen zin meer hebt om nog een half uur te gaan staan boenen.

Mijn ogen maak ik wel op. En daar heb ik echt super spul voor. De long wear gel eyeliner van Bobbi Brown is werkelijk een fantastisch product. Met het fijne penseel van hetzelfde merk trekt zelfs de grootste Picasso moeiteloos strakke lijntjes. Echt, als ik het kan. Oké, ik geef toe. Het kost wat maar dan héb je ook wat.

Als je dan nog geld over hebt - of een cadeaubon! - en net als ik een probleem met overhangende oogleden, is de oogschaduw van Bobbi Brown onmisbaar. Om te voorkomen dat je strak getrokken lijntje bij twee keer knipperen afgeeft en je eruit ziet als een panda, veeg je gewoon wat huidkleurige oogschaduw over je ooglid. Zo eenvoudig kan het zijn. Om het af te maken rol ik de Hypnôse mascara van Lancôme langs mijn wimpers en klaar is Klara. Laatst werd me gevraagd of ik nepwimpers ophad. Maar nee, gewoon investeren in goede mascara. Ik zou nu trouwens best gesponsord willen worden door Bobbi Brown en Lancôme!

Hé Saar! Wie zit jou daar nou zo lekker te aaien? Het is Rtgr.

We gaan namelijk op pad met Rtgr en Sznn. Om op een succesvol jaar te proosten.

Na de gevolgen van het eetfestijn van afgelopen weekend zag ik een klein beetje op tegen deze culinaire onderneming. Ik begin gewoon met dit voorgerecht en daarna zie ik wel. 

De vierde gang (voor mijn tafelgenoten) laat ik niet aan mijn neus voorbij gaan. En hij blijkt ook nog vloeibaar. Ideaal!

Voor een gewone woensdagavond zat de tent goed vol. Er zijn altijd mensen die hem moeten sluiten. Opvallend genoeg zijn dat vaak dezelfde types.

Terwijl de ene kant van de tafel niet uitgepraat raakt over zakelijke beslommeringen buigt de andere kant zich over mijn camera. Hier zien we volgens mij een voorbeeld van een langere sluitertijd. Of een spook.

Als het goed is weet ik nu hoe ik in het donker met licht kan schrijven. Jammer dat net nu de accu van mijn camera leeg is. Zul je altijd zien.

Hej hej.

Geen opmerkingen: