dinsdag 23 februari 2016

Plog 419 - Een gefaald paaseitjesinkoopbeleid

Wat deed ik op 23 februari 2016?

Vandaag begint Sara haar dag met het leggen van een kotsje. We zijn zo'n symbiotisch duo.

Mijn ochtend glijdt kalmpjes over in de middag. Naast de dagelijkse routines bel en mail ik wat. En ik buig me over de boodschappenlijst. Ook niet onbelangrijk.

Weet je wat echt enorm scheelt als je je haar na het wassen niet meer uitgekamd krijgt? Er een stukje van af laten knippen. Ook fatsoenlijk droog föhnen behoort plots weer tot de mogelijkheden. Je verwacht het niet hè...

Er is iets gigantisch misgegaan op het gebied van het paaseitjesinkoopbeleid. De eitjes met roze en oranje wikkels zijn van witte chocola. Gatver!

Goed, aan de slag met het verzilveren van mijn zorgvuldig samengestelde boodschappenlijstje. Waar geen nieuwe paaseitjes op staan, kom zeg.

Af en toe neem ik de tijd om uitgebreid het aanplakbord in de supermarkt te bestuderen. Er hangen wat pareltjes tussen hoor. De hondenuitlaatservice van dit puberjong vind ik ronduit briljant verzonnen. Misschien bel ik hem gewoon een keer. Goede ideeën moeten worden beloond.

Hé! En we kunnen dus aan de biodanza met Karin! Hoewel het gekozen logo om het leven bij jezelf te laten beginnen me ook wat beangstigt.

Focus Irène. Ga maar gewoon koken.

Daar issie weer: Aussiepasta! Inmiddels zwaar favoriet hier in huis!

We gaan vanavond naar het theater. Vorige week kreeg ik een mailtje dat er nog kaartjes beschikbaar waren voor Van der Laan & Woe. Nou leuk! Omdat doordeweekse theateravondjes per definitie slecht uitkomen boeken we ze niet meer heel ver van tevoren. Op het moment suprême blijkt er altijd wel iemand ziek, zwak, misselijk of aan het werk. Maar zo'n last minute uitje durfde ik wel te gokken. En warempel, op naar de Oranjerie!

Voor aanvang van de voorstelling werd verzocht geen foto's te nemen in de theaterzaal. Maar ja. Ik probeer dat dan toch. Zowaar mijn naam Irène is. Met dit en een hoofd als een boei als beschamend resultaat. Verder waren de jongens vertrouwd goed, leuke show. Met een erg geestig lied over een WhatsAppgesprek.

Tijdens mijn laatste spray kijk ik nog even Vier handen op een buik. Het lijkt wel alsof de deelnemers per aflevering kanslozer worden. Ik begin me onderhand af te vragen of deze mensen niet tegen zichzelf in bescherming genomen moeten worden.

Hej hej.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Ik vond die Drikus wel een lieve jongen. En het is knap dat hij degene is die de kost verdient terwijl hij gehandicapt is.
Danisha was ook wel lief maar zou wel iets wijzer mogen zijn op haar leeftijd van 18 jaar. Op die leeftijd werkte ik hard in Atheneum-6 en had ik altijd een druk bijbaantje.
Wat is Sara toch altijd leuk. Mijn hond is vorig jaar overleden. Maar aanstaande maandag ga ik met mijn dochtertje en collega met haar 2 Beagles op vakantie. We verheugen ons erop, weer honden om ons heen.
Prettig weekend,

Karlijn

Vnn zei

Luister eens even, je VRAAGT erom he: wij gaan samen op Biodanza. Lekker uit onze dansplaat.