vrijdag 29 april 2016

Plog 485 - Pogingen iets te eten

Wat deed ik op 29 april 2016?

Goedemorgen. Ik heb er alweer een goede puinhoop van gemaakt. En dan moet de dag nog beginnen.

Nou ja, rustig opstarten.

Moet je dat spiegelende aanrechtblad zien! Zo'n glas cola light geeft superkrachten.

Ik blader nog wat door de Volkskrant van dinsdag en kom een uitgebreid artikel tegen over welke auteur er schuil gaat achter het pseudoniem Hendrik Groen. De hoogbejaarde man heeft inmiddels twee boeken op zijn naam staan die gaan over het leven in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord. Ik ben razend benieuwd naar deze boeken en ze staan dan ook hoog op mijn lijstje 'nog te lezen'. Ook al behoor ik volgens het artikel niet bepaald tot de lezersdoelgroep. Het zal mijn oude ziel wel zijn.

Maar Saar! Waar lig jij nog op? Ik had het voorspeld hè... Nieuw seizoen, nieuw kleedje.

Ik baal inmiddels elke dag een stukje harder dat ik voor de meeste foto's nu veroordeeld ben tot mijn iPhone. Het goede nieuws is wel dat we gewoon verzekerd zijn voor de kapotte lens.

Nou, aan het huishouden dan maar. Stom blijft het maar het is fijn om zelf weer een extra stukje bij te kunnen dragen. 

Inderdaad Bolletje!

Ik stofzuigde zelfs de bank uit en te na. Sara is voorlopig veroordeeld tot haar mand. Ze verhaart als een malle en van haar haartjes krijg ik nogal jeuk. De natuur is maar wreed.

Er gaat weinig boven de geneugten van een opgeruimd huis.

De drankvoorraad is op peil Het weekend kan beginnen.

Om te kijken of het weer wat wordt met de avondhonger en mij laat ik dit weekend de sondevoeding in de kast staan. In de winkel leek dit pizzastokbrood me behalve uiterst voedzaam ook best lekker. Thuis op de bank valt het toch wat tegen. Nou ja, morgen weer een dag.

Sara probeert met signalen duidelijk te maken dat zij wel interesse heeft in de overblijfselen van de pizzastok. Ik probeer met een signaal - mijn stem - duidelijk te maken dat ik geen zin heb om straks hondenkots met pizzastok op te ruimen.

We kijken Ik vertrek, over het stel dat uiteindelijk helemaal niet vertrok. Maar echt gefascineerd raak ik door de fles Lou Lou die pontificaal in beeld komt. Dat spuiten we heden ten dage dus nog steeds op! Ik wist dat niet.

Hej hej.

1 opmerking:

Vnn zei

Lou Lou! Helemaal vergeten dat dat bestond...en daar is een goede reden voor.

Ik vond het een irritante aflevering met een hoog geitenwollensokkengehalte: mensen die maar vrolijk bleven ondanks het feit dat ze uiteindelijk maar niet vertrokken. Die dochter sloeg op het einde de spijker op zijn kop.