maandag 2 mei 2016

Plog 488 - Eet mijn stof

Wat deed ik op 02 mei 2016?

Goedemorgen! Hoeveel hagelslagjes zouden er nou op zo'n boterham liggen? Ik hoef hier overigens geen antwoord op, of wiskundige berekeningen voor. Soms is het gewoon fijn om je dingen af te vragen. Het liefst zo onbenullig mogelijk.

Het is maandagmorgen en ik sta glimmend in mijn sportpak voor de spiegel. Ben ik nog wel helemaal lekker?!

 Vast niet. Als ook nog mijn fiets weer ten tonele verschijnt.

In plaats van een filmpje schreef ik een Facebook-update over mijn huidige stand van zaken en plaatste daar deze foto bij. Ik zal de tekst ook hier neerzetten.
Orkambi dag 32.
Hoesten doe ik vrijwel niet meer. Alleen tijdens de 3 sprayrondes komt er wat slijm omhoog. Van de bekende ochtendrochel is geen sprake meer. Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe zalig ontwaken dat is.
Met de hoeveelheid energie die ik heb teruggekregen ga ik als een raket. Ik heb het gevoel in een lift omhoog te zoeven zonder enig idee te hebben op welke verdieping ik me bevind en waar het dak is.
Voor het eerst sinds jaren durf ik - een beetje en altijd met een slag om de arm - over de toekomst na te denken. Want als dit medicijn al zo goed werkt, wat hebben de nieuwere verbeterde middelen dan nog voor me in petto?
Soms word ik overvallen door wat ik levenshaast noem. Zoveel te doen, zoveel in te halen! En zo weinig tijd. Want in mijn achterhoofd huist de angst dat het morgen zomaar voorbij kan zijn. Zo ging het voorheen, na de eerste boost van een intraveneuze kuur, immers ook altijd. Het idee dat dit anders is en anders werkt moet nog wat meer inslijten.
Er is inmiddels een weekend weg geboekt, de zomervakantie is besproken, ik broed op snode plannen. En ik hang dit alles ook nog aan de grote klok!
Vanmiddag trapte ik 6 kilometer weg op mijn fietsje naar de fysio en weer terug. Ik wandelde 10 minuten stevig door op de loopband. De krachtoefeningen worden gestaag in gewicht opgebouwd. En mijn saturatie is beter dan hij in lange tijd is geweest.
Eat my dust, the sky is the limit! 💪🏻

Het fietsen gaat veel beter dan de vorige keer. Ik trap alles in de lichtste ondersteuningsstand weg. Er komt geen enkele vloek over mijn lippen. Gut wat saai.

Nou, dit gaat er wel in nu!

Het fijne weer gaat maar door. Ik ga er spontaan meer van lezen. Nog een stukje van de geit dan maar. Wat een heerlijk boek!

Van Het Schaep kunnen we geen genoeg krijgen. We nemen het seizoen over de camping (spreek uit: kamping) graag nog een keer door.

Sara heeft een nieuwe hobby. Haar schapenvacht opeten. Prima meid. Leef jezelf uit. En maar knap kijken!

Hej hej.

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Wat fijn om te zien en te lezen dat de Orkambi je zo goed doet!

Marjan NH

Anoniem zei

Powervrouw! Het is je gegund!
Minca
Den Haag

Anoniem zei

Wow! wat een goede berichten! Super!

Jorien

Marieke Cobben zei

Wow! Zo fijn om te lezen dat je je zoveel beter voelt! Te gek en onwennig tegelijk, lijkt mij dat! Keep up the good work!👍🏻💪🏻