zaterdag 14 mei 2016

Plog 500 - Feest in Haarlem

Wat deed ik op 14 mei 2016?

Goedemorgen! Ik heb een perfecte dag uitgekozen voor mijn 500ste plog! We zijn vandaag namelijk zes jaar getrouwd en we gaan een weekend weg. Zal ik trouwens meteen even de mythe van de mooiste dag van je leven ontkrachten? Het was beslist een mooie en onvergetelijke dag maar zeker niet de allermooiste van mijn leven. Gelukkig niet zeg. Het idee dat het hoogtepunt van mijn leven alweer zo lang achter me ligt is toch intens triest?

Trouwdag of niet, weekend weg of niet: er moet ook nog gewoon gestofzuigd worden.

Het slechte nieuws is dat mijn lens nog niet terug is van reparatie en ik het beeldwerk dus grotendeels nog steeds met mijn iPhone moet doen. Geen wereldleed, wel jammer.

"Sjrd gaan we nu?" "Nog snel even kijken welke auto Bas van Putten vandaag bespreekt."

We hebben echt het ideale weekend uitgekozen om eropuit te gaan. Stervenskoud met ijzige wind.

Op weg naar het hotel. Met een fikse omweg, zo zal later blijken.

Nou proost bruidegom, dat we er maar een fijn weekend van maken hier in Haarlem!

Qua lunch - bij Stempels - kan het in elk geval al niet meer beter worden. Een tosti met ketchup met bovenop die tosti een gebakken eitje. Twee van mijn lievelingsen gecombineerd! Hoe verzin je het?!

Door al dat gewandel door de prachtige Haarlemse binnenstad ligt een hypo natuurlijk op de loer. Hier probeer ik er eentje het hoofd te bieden middels een stevige gevulde koek. Maar er gebeurt nog iets fantastisch. In al mijn onhandigheid laat ik een stuk koek op de grond vallen. En door Sjrds reactie daarop krijg ik de slappe lach. Voor het eerst sinds heel lang gier ik het uit. Zonder in een alles verstikkende hoestbui te schieten. Dat zijn twee hoogtepunten op zichzelf. Ik kon namelijk niet meer lachen. Juist door dat eeuwige gehoest altijd. De laatste jaren maakte ik mijn blijdschap of enthousiasme over iets grappigs kenbaar door een soort uitgesproken HA HA HA uit te stoten, als in een tekstballon in een stripverhaal. Heel stom. De ontdekking dat Orkambi me letterlijk weer de longen uit mijn lijf laat lachen is misschien wel de mooiste tot nu toe.

Zo zien we er zes jaar na dato samen uit. Ik had er ook voor kunnen kiezen om hier een trouwfoto in vol ornaat neer te zetten, maar ik leef liever in het nu. Bovendien vind ik eigenlijk al onze trouwfoto's lelijk. Maar echt. Het obligate trouwalbum staat dan ook gezellig stof te vangen op zolder.

Ons hotel - het Amrâth Grand Hotel Frans Hals - ligt midden in de stad, achter de St Bavokerk. Echt een ideale uitvalsbasis. Zodoende kunnen we best tussendoor even terug naar de kamer. Voor een warm kopje thee en nieuws uit de Giro.

En een tukkie.

Meteen maar even sprayen. Dat gaat natuurlijk gewoon door.

We hebben tot nu toe echt geluk met onze horecakeuzes. We dineren bij BastiJan waar ze bij de borrel super lekkere olijven serveren.

Het is natuurlijk de avond van het Songfestival, hoeveel feestelijkheden kun je in een dag proppen?! We besluiten volledig uit de band te springen en het optreden van Douwe Bob in de kroeg te kijken.

Met flikkersterren en al! Wat een avond!

Na Douwe Bob zijn we natuurlijk meteen afgetaaid, uitgerangeerde kroegtijgers als we zijn. Ik besluit zijn advies op te volgen en te slow downen in een heet bad.

Hej hej.

4 opmerkingen:

Inge zei

Zes jaar getrouwd: proficiat!

kliefje zei

Van harte!
Ook met het lachen. Misschien nog wel het beste van die dag.
xx

Lotus Lilly zei

Goed nieuws van dat lachen zonder hoesten, wat fijn wat fijn! Leuke foto's ook, ziet er gezellig uit. xx

Jolanda zei

Gefeliciteerd met jullie 6 jarige huwelijk en met je 500ste plog! Ik lees ze trouw!
Ben er wel achter dat het reacties plaatsen via m'n mobiel niet lukt, maar goed, nu alsnog even via de computer voor deze speciale gelegenheid!! :-)
Wat heeeeeerlijk dat je zo fijn gelachen hebt. Ik wens je vele lach-zonder-hoest-buien toe!