maandag 27 juni 2016

Plog 544 - Een oplossing naar Imelda's hart

Wat deed ik op 27 juni 2016?

Hartelijk maandag! Doe mij maar een boterham met hagelslag, om het af te leren.

Moet je kijken! Vakantie of niet, gesport wordt er. Hij is net terug van zijn 10 kilometer rondje, ik vertrek zo voor een uitputtende sessie met de goeroe. Ik kan soms nog steeds moeilijk geloven dat wij dit zijn.

Mezelf kapot gelopen, geplankt en gekrachtoefeningd en nu uitzinnig van vreugde om de sportvakantie die is aangebroken. Want zo ben ik ook nog steeds.

Oh ja. De KPN-monteur. Die kwam vandaag ook. Bijna vergeten. Gelukkig toch nog goedgekomen.

Eerst maar eens een kliekje pasta, heb ik super veel zin in nu!

Zwel de pauken aan... We zijn over op glasvezel!

Het grootste voordeel van die hele glasvezeltoestand is dat we van de kabelbrij die uit de meterkast kwam verlost zijn.

Maar goed. Nu moeten we snel op pad. Ergens heen. Waar ze spullen hebben, en eten.

Om bij het restaurant van IKEA te komen moet je naar de eerste verdieping. De afgelopen twee jaar was ik veroordeeld tot de lift om er te komen, omdat de hoge trap geen doen meer was. Mijn hoofd is nog steeds niet helemaal gewend aan de veranderde situatie. Zodoende stevende ik zonet alweer automatisch richting de lift, totdat ik bedacht dat die trap een mooie testcase zou zijn. En wat denk je? Fluitend kwam ik boven. Zonder te hijgen, zonder te hoesten. Amai. En dan zet ik nu mijn tanden in deze gezonde bietenburger met groene friet. Heerlijk!

Zie je die vier platte dozen? Die ga ik zo meteen ontzettend in elkaar klussen. Zo veel zin in!

Eerst nog even tanken. Moet ook gebeuren.

Dit. Deze situatie. Is me al zo lang een doorn in het oog. Het blijft maar rommelig. Een oplossing zou kunnen zijn om schoenen weg te doen. Maar hallo! Ik heb een veel beter plan.

In tegenstelling tot mij háát Sjrd IKEA-dingen in elkaar klussen. Zeker 's avonds. Maar omdat hij zoveel van me houdt en nu ook wel inziet dat het resultaat heel erg tof gaat worden, steekt hij toch even zijn helpende schroefhand toe.

Tadaaa! Geen woord teveel gezegd toch? Alles keurig opgeruimd en met toekomstperspectief. Imelda (Marcos, red.) zou trots op me zijn.

Sara is ook erg tevreden. Maar dat kan ook niet anders, geborgen in moeders schoot.

Hej hej.

1 opmerking:

Lotus Lilly zei

Er kunnen nog heel veel schoenen bij :=)