donderdag 1 september 2016

Plog 580 - Het mysterie van de verdwenen saturatiemeter

Wat deed ik op 01 september 2016?

Goedemorgen zeg. Hoe vroeg ik tegenwoordig mijn bed uitrol... En dat mijn eerste activiteit dan ook nog de planten water geven is. 

Het maakt Sara allemaal niet uit. Als ze maar gekriebeld wordt. Lang en intens.

Met elk willekeurig menselijk lichaamsdeel.

Mijn ontbijt was op voor ik er erg in had.

Het nieuwe sportritme bevalt trouwens uitstekend. Hoewel ik me nog steeds moet haasten waar het sprayen betreft. Maar dat verandert denk ik toch nooit. Feit is dat ik nu veel meer middag overhoud. Wie wil dat nou niet?

Op dit geheime plekje ligt normaal gesproken de saturatiemeter. Vandaag niet. Zou hij boven al in gebruik zijn?

Hm. Hier ligt hij ook niet. Gek. De goeroe verzucht dat het ding al een paar dagen kwijt is. "Vast weer door iemand mee naar huis genomen."

Als ik mijn sportschoenen uit mijn tas opdiep zie ik een bekende vreemde zwarte veter tussen mijn spullen liggen. "Eh, hij is terecht!" schal ik beschaamd door de sportzaal.

Na het sporten sjees ik nog snel de winkel in voor wat essentiële benodigdheden aangaande het avondeten. Plus bloemen. Die zijn niet voor consumptie.

En nu? Snel opfrissen! Er komt zo meteen allemaal volk over de vloer en ik zit hier doodleuk op tafel te ginnegappen met mezelf.

De bioscoop is weer geopend. Ik zou hier entree voor kunnen vragen.

De naef en zijn vader zijn op de koffie. Da's ook wat. Zolang Sara uit het gezichtsveld van de naef blijft vindt hij alles leuk, maar oh wee als het hondje in zijn aura staat. Dan is het jenken geblazen.

Als iedereen weer naar huis is dop ik de boontjes. Iemand moet het doen.

Tussen de bedrijven door kreeg ik ook nog post. Een hele grote doos. Wat zou erin zitten?

Een shitload aan plastic. Maar dat besteld ik niet.

Wel deze houten bak. Alle platen passen erin en hij past precies in de kast. De zoektocht is ten einde.

Dan kan ik nu met een gerust hart aan mijn maal. Woensdag visdag lijkt hier een nieuwe traditie te worden. Maar wacht eens. Het is donderdag. Dat klopt van geen kant. Oké, woensdag vishaaldag dan. En soms eten we het donderdag pas op.

Hej hej.

Geen opmerkingen: