zondag 9 oktober 2016

Nationale Donorweek

Er is de laatste tijd veel te doen geweest over de wet op orgaandonatie. Sinds het wetsvoorstel van Pia Dijkstra door de Tweede Kamer werd aangenomen, kun je stellen dat het onderwerp nogal leeft.

Ja
De voorstanders van dit "Ja, tenzij-systeem" roepen al jaren dat op deze manier het grote tekort aan donororganen ingelopen kan worden. Wist je dat er momenteel 1051 mensen wachten op een donororgaan?

Nee
Maar ook de tegenstanders zijn plots uit hun holletjes gekropen. En dat mag. Dat is het mooie aan een democratie. Opmerkelijk genoeg zitten in het neekamp heel wat lui die voorheen geregistreerd stonden als donor, maar nu ineens te kampen hebben met principiële bezwaren. HOE DAN? Om een "ja" geregistreerd te krijgen moest en moet je wat moeite doen. Namelijk een formulier invullen en dat insturen. Maar daaraan voorafgaand ging een denkproces met als uitkomst dat het je een goed idee leek om na je dood orgaandonor te willen zijn. Vanuit medemenselijkheid neem ik aan. Waarom dan nu ineens een "nee" als het systeem omgedraaid dreigt te worden en je voor een "ja" geen moeite meer hoeft te doen?
Het veelgehoorde onzinargument dat je organen na je overlijden "van de staat" zijn is de grootste flauwekul sinds de uitvinding van het alu-hoedje. Je organen blijven gewoon van jezelf, te allen tijde. Je krijgt per brief nogal wat kansen om van die passieve "ja" een actieve "nee" te maken. En mocht je ze om wat voor reden dan ook allemaal gemist hebben, dan kan je familie er altijd nog een stokje voor steken op het uur u. Wist je trouwens dat dat ook kan als je wél als orgaandonor geregistreerd staat?
"Maar de analfabeten dan, Irène?" hoor ik je denken. Als het de analfabeten lukt om hun belastingaangifte te doen en allerlei toeslagen aan te vragen, dan lijkt het me niet onwaarschijnlijk dat er ook iemand meekijkt naar die formuliertjes over orgaandonatie.
Neem voor nog meer vragen en antwoorden over orgaandonatie eens een kijkje op deze site. Hier worden diepgravende vragen beantwoord over het verschil tussen hersendood en hartdood, en de donoroperatie.

Denk, praat, deel
Het belangrijkste in dit hele verhaal is dat er vooral heel erg veel meer gepraat moet worden over dit onderwerp. Heb het er samen over, met je geliefde, je ouders, je broers en zussen, je vrienden. Verdiep je eens in de materie. Juist als je het eng vindt, of ver van je bed. Wist je dat de kans dat je zelf ooit een orgaan van een ander nodig hebt veel groter is dan dat je er daadwerkelijk een afstaat? Denk erover, praat erover en maak vooral je keuze kenbaar.

Donorweek
Zolang de Eerste Kamer er nog geen klap op heeft gegeven, is het nieuwe systeem nog niet van kracht en moet je je nog steeds actief registreren als orgaandonor. Daarom wordt ook dit jaar weer gewoon de Donorweek gehouden. Van 10 tot 16 oktober staat orgaandonatie in het middelpunt van de belangstelling. Op verschillende plaatsten in het land zetten vrijwilligers, ambassadeurs en medisch specialisten zich in om te praten over orgaandonatie. Ze houden lezingen, staan op beurzen en gaan in gesprek met iedereen die vragen heeft over het onderwerp. Ook ik draag op deze plek graag mijn kleine steentje bij. Wist je trouwens dat je als chronisch zieke ook gewoon kunt donoren? Goed, mijn longen zullen na mijn dood waarschijnlijk regelrecht de afvalemmer ingaan, maar mijn huid en weefsels kunnen best nog mee voor een tweede ronde. Mijn keuze (JA) ligt vast in het register en mijn geliefden weten van mijn wensen.

Een beetje humor bij zo'n gewichtig onderwerp kan in mijn ogen nooit kwaad. De redactie van Zondag met Lubach en ik zitten wat dat betreft prima op een lijn. Zij trapten de Donorweek vanavond af met dit filmpje.


4 opmerkingen:

Lotus Lilly zei

Mag ik zonder bravoure zeggen dat jij mijn ogen hebt geopend? Ik ben sinds heel kort donor. Ik vind het idee dat er in me gesneden word om te beginnen best een raar en naar idee.
Maar aan de andere kant besef ik ook, dat als ik dood ben het zonde is dat goede organen met mij in de grond verdwijnen.

Als je er goed overna denkt dan is er eigenlijk geen excuus om je organen te willen houden. Dood is dood, dan heb je er never nooit meer wat aan.

Dus ondanks dat het rationeel gezien wel een drempel was heb ik met mijn hart de keuze gemaakt en dat ook besproken met echtgenoot. Niet dat op het moment supreme er plots andere keuzes worden gemaakt.

Vnn zei

Elk woord: zo raak.

Inge zei

Ik had, toen ik nog in Nederland woonde, al op de middelbare school een donorcodicil. Van mij mogen ze hebben wat ze kunnen gebruiken. Weet alleen niet òf dat het geval is (ik mag ivm MS bijvoorbeeld geen bloed afstaan), maar dat zoeken ze na mijn dood maar uit :-)

Irène zei

@lotus Lilly: Jeetje wat een bijzondere wending. Je hoopt altijd dat mensen geraakt worden door wat je deelt. Dat iemand het in daden omzet en dat daadwerkelijk terugkoppelt vind ik erg mooi. Dankjewel. Ik ben er stil van.

@Vnn: Merci.

@Inge: Zo zie ik het ook. Als de tijd rijp is zoeken ze het maar uit met dat wat er van me rest.