donderdag 6 oktober 2016

Plog 608 - Met mijn blotebillengezicht

Wat deed ik op 06 oktober 2016?

Goedemorgen! We slapen inmiddels onder ons herfstdekbed en 's morgens snort de verwarming al behaaglijk. Dat maakt zo'n nieuw seizoen toch allemaal wat draaglijker hè.

Voor de fans.

En dan is het nu tijd voor nog een lekker stukje sondevoedingsopruimings! Hier kan ik namelijk helemaal niks meer mee.

Ook mijn pomp kan terug naar de leverancier. Houdoe en bedankt!

Mijn nieuwe sportbroek zit dus super lekker! Het liefst houd ik hem de hele dag aan. 

De ragbak mag dan af en toe wat verontrustende luchten uitstoten, zijn stoelverwarming brandt als een dolle. Mijn batsen worden geroosterd, het mag eventueel wel een standje lager zo meteen.

Woehooooi buuv!

Hogere longfuncties vragen om nieuwe trainingsdoelen.

May the force be with me in het Kruidvat. De eigenaar van de Bruna waar ik zonet was liet ik in elk geval in verwarring achter door mijn Olympisch vest. "Zit jij in een Nederlands team?!" vroeg hij bijna kwijlend. Want een sportieve BN'er in de winkel breekt de week behoorlijk. "Tuurlijk," zei ik "en alle spelers met een Barcelona-shirt spelen bij FC Barca."

Omdat ik op weg naar huis langs mijn ouders rijd regel ik meteen iets om te lunchen. Kunnen we mooi nog even de dag van gisteren herkauwen.

Zo'n mensenleven hangt toch grotendeels aan elkaar van boodschappen doen.

Oh wacht! In de badkamer tref ik de laatste stuiptrekkingen van mijn leven met een maagsonde aan. En weg!

Hier gebeuren dingen... Iets met Ras el Hanout en Harissa. Ik was verbaasd zulke etnische ingrediënten in het assortiment van onze dorpse supermarkt aan te treffen. Ze zijn echter essentieel voor dit recept dat vanavond op het menu staat. Shifra noemt het comfort food. Precies waar ik nu behoefte aan heb!

De tomaten couscous soep met balletjes is werkelijk goddelijk. Alleen tegen niemand zeggen dat er in plaats van kipballetjes balletjes van varkensvlees(!) inzitten. Een klap in het gezicht van alle moslims. Sorry. Maar de kipballetjes waren op. En ik had als gezegd super veel zin in comfort food. Mea culpa.

Ik besluit mijn dag met een lekker stuk vlaai. Mijn schoonvader is jarig en de hele woonkamer zit vol visite. En ik heb mijn blotebillengezicht op! Omdat ik dacht dat er verder geen bezoek zou komen. Nou ja. Het is niet anders. De vlaai smaakt er niet minder om.

Hej hej.

Geen opmerkingen: