zondag 30 oktober 2016

Plog 627 - Zelfstandig en onafhankelijk

Plog 627: wat deed ik op 30 oktober 2016?

Goedemorgen! Je raadt nooit wat ik deed met dat extra uur van vannacht. Daarom zal ik het maar verklappen: keihard Candy Crushen. Ik zat in zo'n lekkere flow en ik bleef maar extra levens krijgen en voor ik het wist was het laat. Erg laat. Toch ben ik klokslag negen uur alweer klaar om aan de dag te beginnen. Zo rol ik.

Je hebt Jenny from the block. En dit is Sara from the bush. They both used to have a little and now they have a lot.

Ze ligt de herfst alweer ontzettend te outshinen.

Dat gemanipuleerde uurtje extra zorgt ondanks het beperkt aantal uurtjes slaap toch voor een onverwachte energieboost. Voor een zondag ben ik dan ook al bijzonder op tijd gewassen en gestreken. Tjakka!

Och heden. Denk je lekker ontspannen een mok thee te kunnen drinken, krijgen we dit weer. Weet je wat ik denk Pickwick? Dat ze er allang zijn! En volgens mij hebben ze zich vermomd als labels die aan theezakjes hangen. Maar zolang ze van dit soort ridicule vragen stellen hebben we weinig van ze te vrezen.

Buiten, voor de laatste keer dit jaar op de bank in de zon. Met hond en cola. Daar kunnen geen triljoen theezakjes tegenop. Sara weet nog niet dat we straks alles op gaan ruimen. Ik bereid haar daar nu een beetje op voor.

Eerst nog even een goede werklunch gecombineerd met een stukje NRC-beleving.

En dan aan slag. Te beginnen met kak ruimen. 

Partir, c'est mourir un peu. Ik vind het best een beetje lastig om het seizoen nu echt op te ruimen. We hebben zo'n ontzettend fijne lente, zomer en nazomer gehad. Er was zon, vrolijkheid en een haast grenzeloze fitheid. Misschien ben ik wel bang dat ik met het opruimen van die periode ook afscheid neem van die fitheid. Hoewel dat nergens op slaat, want Orkambi blijf ik trouw twee keer per dag slikken. Ik ga dus maar voor een heerlijke herfst en een ijskoude witte winter. Want zelfs daar heb ik met mijn hernieuwde krachten wel weer eens zin in. Vorst, schaatsen en wandelen door een sneeuwlandschap. Kom maar op!

Die hernieuwde krachten zorgden er ook voor dat we dit jaar geen externe hulp nodig hadden met het zware tilwerk. We sjouwden de lompe tuinbank gewoon samen de garage in. Yiehaa! Het is voor gezonde mensen misschien moeilijk voor te stellen hoeveel vreugde zoiets ogenschijnlijk simpels bij mij (ons) teweeg brengt. Het heeft alles te maken met zelfstandigheid en onafhankelijkheid.

En dan is nu het Saartje aan de beurt. Want we zijn nog lang niet moe en het is nog steeds super lekker weer. Aan de wandel!

De waterstand van zaken: zanderig en helder. Met in de verte zelfs een zeilboot.

Een foto die is geplaatst door slomeneri | irène mols (@slomeneri) op

Mooi. Nee prachtig.

Bank, soepje, boek voor mij. Bank, wijntje, PlayStation voor hem.

Zo'n zondag als deze schreeuwt om comfort food. En dus wordt het andermaal de tomaten couscous soep met balletjes. Ditmaal met vegetarische ballen. Spannend!

Een pan vol dikke maaltijdsoep. En een geslaagd vegetarisch experiment. Want de balletjes smaken gewoon naar vlees. Grappig.

Het was alweer een topweekend. Wat zijn we toch een bofkonten. En moe. Slaap lekker.

Hej hej.

Geen opmerkingen: