dinsdag 8 november 2016

Plog 635 - Het was even klaar

Plog 635: wat deed ik op 08 november 2016?

Hi ha goedemorgen! Los van een lamme arm voel ik nog steeds niks van de griepspuit. Let's have some boterhammen.

Deze kopjes koffie dienen als ouderwetse ruilhandel. Ze zijn voor mijn ouders, omdat ze iets hebben gebracht.

Namelijk deze kloeke crosstrainer! Oeink! Het marathonschema van Sjrd schrijft voor dat er op zaterdag een uur iets anders dan hardlopen moet worden gedaan. En mijn ouders hadden nog wel een amper gebuikte crosstrainer staan waar ze maar wat graag van af wilden. Opgelost!

Kijk dan! Een roodborstje! Op mijn tuintafel, snuffelend aan de vetbol. Snel mijn betere lens pakken...

Om een scherpe vetbol te fotograferen. Want het roodborstje is hem natuurlijk gevlogen. Maar hij komt vast nog wel eens terug.

Gierende maagpijn heb ik. Geen idee waarvan. Wel hoe het te bestrijden. Met dit roze goedje. Verrek zeg. Alle middelen waar ik goed op reageer zijn roze van kleur.

Mijn onderlaken is echter blauw gekleurd. Het lijkt wel alsof ik 's nachts een Smurf heb vermorzeld. Maar dat is natuurlijk niet zo. Het komt door mijn nieuwe pyjamabroek. Die geeft nogal af. Woeps. Snel alles in de was gooien.

Mezelf incluis. En daarna een makkelijk pak. Alweer? Jazeker. En ik zeg zelfs STOP. Het is namelijk even klaar. Ik ben al maanden van alles van mezelf aan het moeten. Omdat het kan. Omdat ik zoveel wil inhalen. Maar inmiddels voelt alles als moeten. Zelfs ontspannen een boek lezen. Zelfs ontspannen. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens op.

Dus de cake die ik van plan was te bakken moet maar even wachten.

Voor het eerst in maanden gun ik mezelf een middag Netflixen. Ik sta mezelf toe overdag de tv aan te zetten en op de bank te ploffen. Wat een weelde.

OMG! DIT IS PRECIES WAAR IK NU ZIN IN HEB! De kerstafleveringen van Call the Midwife zijn toegevoegd. Alsof alle puzzelstukje in het universum op zijn plek vallen. Dit is geluk mensen.

Sinds ik mijn insuline alleen nog met de pen toedien, heb ik eigenlijk nog maar zelden insuline gespoten. Mijn suikers blijven wonderbaarlijk netjes op hoe mijn eigen lijf het oplost. Natuurlijk zit ik nog wel eens te hoog maar niet zo hoog dat ik er last van heb of dat het gevaarlijk is. De ultieme proef op de som ga ik nu nemen. Met een bakje Japanse mix en een aflevering van Black Mirror. Spannend...

Koken. Dat moet ook gebeuren. Zelfs op een relaxdag. Gelukkig ervaar ik in de keuken zijn tegenwoordig als iets prettigs. Sterker nog, nu ik hier steeds vaker te vinden ben, begin ik ook onze keuken ook steeds meer te waarderen. En we wonen hier toch alweer ruim zeven jaar. In de diepste krochten van mijn brein fantaseer ik zelfs over meer werkruimte.

Dit lieflijke champignonnetje moet er toch aan geloven. Chop chop chop.

Er gaat niks boven een doeltreffende pasta.

Met de Amerikaanse verkiezingen op de achtergrond ga ik toch nog maar even die cake in elkaar draaien. Aan mijn keukenfantasieën is per vanavond ook een KitchenAid mixer toegevoegd. Waarvan akte.

En Saar, zie je het nog positief in voor Hillary? Ik ga met niet zo'n gerust hart slapen.

Hej hej.

1 opmerking:

Jolanda zei

Als het roodborstje er wél gezeten had, was het een mooie foto geworden! Kek-lensje. :-)
Dat gehaast is helemaal logisch. Moeilijk af te remmen. Goed dat het je toch gelukt is!