zaterdag 12 november 2016

Plog 638 - Misschien een beetje filosofisch

Plog 638: wat deed ik op 12 november 2016?

Goedemorgen! Vol verwachting klopt mijn hart. Zijn alle pieten dit jaar nou nog steeds pikzwart?

Dit brave borstje hier wil alleen maar knuffelen. Verder maakt het haar niet zoveel uit.

De grote dag is aangebroken: de crosstrainer wordt aangezwengeld. Daar ging eerst nog een grote logistieke operatie met kabels en laptops aan vooraf. Want de wifi-ontvangst in de mancave is uiterst beroerd. Maar alles is aan gang hoor. Hup Sjrd!

Ik overweeg intussen nog maar eens iets te bakken. De eieren moeten op en dit bakmeel staat al een jaar te wachten op actie.

Maar ik moet eerst de situatie in Maassluis volgen. De burgemeester is er in elk geval al. Dan zal de Sint ook zo wel aankomen, heb ik vernomen.

Op de bank is het in elk geval enorm knus. Sara buit de situatie maximaal uit, strak tegen me aangeklemd.

Eigenlijk had ik vandaag mijn haar moeten wassen, volgens mijn eigen haarwasschema. Maar het is nog helemaal niet vet of sliertig. De voornaamste reden om het nog een dagje uit te stellen is echter de eetlocatie die we voor vanavond op het oog hebben. Daar met een fris gewassen hoofd gaan zitten is echt het domste wat je kunt doen.

Eerst nog maar eens een pittig paprikasoepje. Ik zie het maar als goede maagtraining. 

Tijd voor een frisse neus! Sara is foekswild. Door alle gevallen regen is ze al dagen niet meer fatsoenlijk aan de wandel geweest. We komen meteen deze beer tegen. Zie haar eens dapper weerstand bieden.

Elke dag denk ik het opnieuw. Volgens mij ben ik nu op mijn gelukkigst ooit. En dat je de volgende dag dan nog een fractie gelukkiger blijkt te zijn.

Met mijn Uggs in de herfstblaadjes. Maakt me ook heel gelukkig.

Vroeger schoot ik van van een beeld als dit acuut in een najaarsdepressie. Nu zie ik de schoonheid ervan in. Dat heeft vast met ouder worden te maken. En het veranderen van mijn eigen perspectief. Er waren dagen dat ik vreesde voor het niet meer meemaken van de volgende lente. Tegenwoordig lukt het me goed om het nu te omarmen en te genieten van wat is. Bovendien komt die lente toch wel. Het is nog nooit winter gebleven.

Eigenlijk stond dit weekend weer bomvol afspraken. Het zoveelste weekend op rij. En eigenlijk hadden we daar helemaal geen energie voor. Want 'geen zin in' klinkt te negatief en de plannen waren super leuk. Maar we hebben heel verstandig links en rechts wat gestreept en zodoende was er ineens ruimte voor een heuse date night met z'n tweeën. Een hapje eten en een filmpje. Fijn!

De afzuiging in Grand Café Xity laat ernstig te wensen over. We noemen dit etablissement naast de bioscoop dan ook liever Grand Café De Frietpan. Als je er niet te vaak komt neem je de stank na afloop voor lief. Bovendien hebben ze een leuk ticketmenu. Het is lekker laagdrempelig. En ach, morgen hangen we alles gewoon de hele dag te luchten, inclusief onszelf.

Het concept hier is genoeg voor weinig. Prima toch.

Het toeval wil dat we weer een film met Tom Hanks zien! Nu lijkt het net of we alleen naar de bioscoop gaan als hij de hoofdrol heeft. Omdat we van die enorme Tom Hanks fans zijn. Maar dat valt dus best mee. Inferno is een goede film. Mooi gemaakt en spannend, ook al zat het boek nog vrij vooraan in mijn geheugen. Zodoende was het niet erg dat ik aan het einde van de film een beetje in slaap sukkelde. Tot twee keer toe.

Hej hej.

3 opmerkingen:

Kim zei

Wat fijn zo'n gelukkig gevoel, het gevoel dat je de hele wereld aan kan!!

Ri zei

Goed gedaan, dat jullie voor julliezelf kozen.

En jammer dat ik niet wist dat het zaterdag blauwe truien dag was. Anders had ik natuurlijk meegedaan ;P

Mara zei

Wat een heerlijkheid dat (bijna) iedere dag nu de gelukkigste dag ooit is! 💜