zondag 20 november 2016

Plog 645 - Ieder ons weegs in Nijmegen

Plog 645: wat deed ik op 20 november 2016?

Goedemorgen! Het is nog vroeg deze zondagochtend en ik ben al compleet opgetuigd. Maar echt.

Ik heb namelijk een YouTube-staart in. Dit is het resultaat van urenlang hair tutorials kijken. Een opgeflufte paardenstaart die niet kan uitzakken.

Droog brood deze morgen? Vast niet.

Sjrd vraagt waar de veiligheidsspeldjes liggen. Weet ik! Op dit soort momenten prijs ik mijn eigen georganiseerdheid. Hij ook.

Volledig op schema en ten volste voorbereid rijden we richting Nijmegen. Gezien dat startnummer en die veiligheidsspeldjes laat het zich wel raden waarom.

Juist. Hierom. Nou niet per se de expo natuurlijk.

We zijn ruim op tijd bij het verzamelpunt waar Sjrd met zijn collega's heeft afgesproken. Omdat ik geen startnummer heb mag ik niet mee naar binnen. Jammer maar niks aan te doen. Voor nu scheiden onze wegen hier. Hup Sjrd! Veel succes, goed je best doen, eigen tempo aanhouden en lekker genieten!

Wat ik dan in de tussentijd ging doen en of ik het echt niet erg vond dat ik zo lang moest wachten. NOU WAT DENK JE?! Maak je om mij maar geen zorgen hoor. Ik amuseer me prima.

Ik gun mezelf zelfs een lunch. Deze tosti is echt koning! Er zit niet alleen ham en kaas op maar ook nog salami, champignons en paprika. Dat ik hem verorber in een ruimte die riekt naar vers hardloopzweet gemengd met goedkope Axe deodorant neem ik dan maar voor lief. De DJ draait lekkere plaatjes. Ik heb het ontzettend gezellig met mezelf.

Volgens de planning moet Sjrd nu zo'n beetje over de finish komen. Eens even wat benen afspeuren.

Gevonden! Zo te zien is er iemand zeer tevreden met zijn gelopen tijd. Echt super knap, met dit weer, in deze stormachtige omstandigheden. Heuvel op, heuvel af, vijftien kilometer lang. Eindbaas!

Sjrd heeft geen zin meer in een afzakkertje. Het bad lonkt. Dat snap ik. Op naar huis.

Lekkere Hollandse luchten vandaag.

Voor de Saar heeft het allemaal wel lang genoeg geduurd. Zodra ik me in mijn kerstpak op de bank heb genesteld eist zij haar plek op mijn schoot op. Volkomen begrijpelijk.

De verse pompoensoep uit de ijskast en de ontdooide nasi uit de vriezer staan voor het grijpen. We hebben het weer piekfijn voor elkaar. Wat een zondag. Wat een weekend. Wat een leven!

Hej hej.

1 opmerking:

Rosan zei

Was dat een 'van buuren'-tosti?