vrijdag 9 december 2016

Plog 661 - Het leven is concessies doen

Plog 661: wat deed ik op 09 december 2016?

Goedemorgen. Ik ben al niet puik gaan slapen en bij het ontwaken voel ik me nog steeds gammel. De zuurkool van gisteren is niet lekker gevallen. Hij wilde maar niet zakken en vannacht heb ik hem deels terug moeten geven aan de natuur. Mijn maag en buik zijn duidelijk van slag. Mijn temperatuur is echter in orde. Dat is in elk geval iets. Je niet lekker voelen met Orkambi is iets wat je moet leren. Alle mogelijke signalen moet je opnieuw interpreteren. Raar hoor.

Hoewel ik een beetje misselijk ben moet er toch voer in. De Orkambi moet zwemmen in vet.

Liefde is... Om tien voor tien al paraat zitten bij de iMac om voor je liefste kaartjes voor Guns N' Roses te bemachtigen. Beetje jammer dat het me niet lukt vanwege hun creditcardbeleid. Je moet een Visacard hebben maar wij hebben een Mastercard. Stom!

Mijn ontbijt blijft zitten, ik heb geen koorts of hoesterijen. Dan kan ik net zo goed wel gaan sporten. Wandelen op de loopband kan alleen maar bijdragen aan het welbevinden van mijn buik.

Het was een onverwacht lekkere sportsessie. Wat een bof!

Meteen maar door naar de winkel dan? Het kan maar gebeurd zijn.

Weet je wat lekker is? Je boterham besmeren met tomatenketchup en daar een gekookt ei op doen.

Weet je wat ik een van de stomste vragen vind om te beantwoorden, als mensen vragen wat voor werk ik doe en ik moet antwoorden dat ik afgekeurd ben? "En hoe kom jij je dag door?" Alsof je je alleen nuttig kunt maken als je buiten de deur voor een baas werkt. Er gaat iets minachtends vanuit. Ik ben dan ook gewoon lekker aan het werk achter mijn bureau. Met dingen. Net zoals iemand op kantoor ongetwijfeld doet. En met het online bestellen van allerlei kaartjes is het ook nog helemaal goedgekomen. Fijn! Ook dat ik niet mee hoef naar Axel Rose, trouwens.

Ha kind. Wat lig je er weer plechtig bij. In je kribbe.

Very ladylike.

Aan de kook, met mijn voeten goed geaard op de grond. Not so ladylike. Het kan niet allemaal meezitten.

De pasta zit wel goed mee. En dat is wat telt.

Nk en ik hebben een date vanavond. Zij ziet er helemaal hüpsch uit met make up en leuke kleren en alles maar ik oog als een slonsje. Niemand zeggen maar ik zit zelfs zonder beha aan in de bioscoop. Het was dit of thuisblijven. Het leven is concessies doen. En het licht gaat zo meteen toch uit dus geen haan die er naar kraait.

Ah. Soof 2. Heerlijk!

Hej hej.

2 opmerkingen:

Jolanda zei

Wauw! Dit bewonder ik zó in jou; na een rotnacht en een rare buik tóch eten, sporten, boodschappen, zaken doen, koken en naar de bios. Je durft en doet. Razend knap!

Esther zei

Even hoor. Dat 'hoe kom jij je dagen door' zegt meer over hen dan over jou. Inderdaad naast je neer laten glijden en je vooral niet gaan verdedigen. Hier ook niets anders dan respect. :-*