zaterdag 10 december 2016

Plog 662 - Iedereen was in Maastricht

Plog 662: wat deed ik op 10 december 2016?

Goedemorgen!

Zoals elke morgen eet ik mijn boterhammen met vlogs. In de decembermaand worden er zelfs speciale kerstvlogs gemaakt, met de bijpassende naam vlogmas. Hoe verzinnen ze het hè?! Ik heb inmiddels al heel wat vloggers aan het werk gezien. En ik kan je zeggen, er zit een hoop narcistische rommel tussen. Vooral de kanalen met extreem veel abonnees spreken mij het minst aan. Het is naar mijn smaak veel te semiprofessioneel, en commercieel. En hilarisch dom. Gloeiende gloeiende. Kijk anders dit filmpje even... Gratis tip van mij: het hoogtepunt zit op 5:00 minuten, zodat je niet al dat ander geleuter aan hoeft te horen. Het zijn de kanalen van Bonnie, Bram, Hans en Shifra en Martine die ik het liefst kijk. Zij geven wat mij betreft op dit moment de leukste inkijkjes in hun levens. Je ziet dat er moeite is gestoken in het editten van de filmpjes. En het lijken me aardige mensen, die voor de camera waarschijnlijk hetzelfde zijn als erachter.

Sjrd heeft helemaal geen tijd voor vlogs. Hij moet Roombi verzorgen. Hij is aan een grote schoonmaakbeurt toe. Zijn zwenkwieltje is bedekt met een laag Sarahaar.

Ik nip ondertussen van mijn beker filosofische zoethoutthee. En overdenk de levensvraag die Pickwick mij nu weer stelt. Maakt geld gelukkig? Nee, maar gelukkig maken ze wel geld. Haha.

En nou? Wat gaat dit blijde hoofd vanmiddag dan weer eens doen?

Op naar Maastricht! Voor een beetje gewinkel en wat sfeertje proeven op de Vrijthof. Daar hebben ze de jaarlijkse kerstmarkt weer opgetuigd. Zin in! Precies op dit punt zegt Sjrd: "Ik hoop toch binnen vijf minuten in de parkeergarage te staan."

Ha! Daar rekende hij ons even rijk. Heel Maastricht is dichtgeslibd. Alle parkeergarages zijn vol. Voor de laatste lege parkeerplekken staan lange wachtrijen. WAT MOET IEDEREEN HIER?

Het is ons gelukt hoor. En we staan ook nog redelijk dicht bij de markt. We hebben maar een half uur vertraging opgelopen. Nu dus maar even flink doorstappen.

Onze eerste stop is in Wyck, over de Sint Servaasbrug richting het station. Op de Rechtstraat ligt Ron for Run, de hardloopspecialist. Sjrds blessuregevoeligheid zou wel eens te maken kunnen hebben met de staat van zijn huidige hardloopschoenen. Hoeveel kilometers er inmiddels op de teller staan weet hij niet precies maar de duizend heeft hij toch wel aangetikt. Een paar nieuwe sloffen is het proberen in elk geval waard.

Gelukt? Gelukt! Zelfde merk, zelfde model, vier types nieuwer. Op naar de volgende tienduizend blessurevrije meters.

Wat mij betreft op naar de Sissy Boy en andere winkels waar ik mijn handen even dwangmatig door de kledingrekken moet trekken. Met de kerstman hoef ik niet per se op de foto. Misschien komt dat als ik de vijftig gepasseerd ben?

Bij The Sting was verbouwingsuitverkoop. Het was er een grote puinhoop en de muziek stond vertrouwd HARD. Maar we hebben allebei wat fijne items uit de chaos weten op te diepen. Uitgeput strijken we neer bij een van de vele Italiaanse restaurants die Maastricht rijk is.

Een pizza en een pasta. Meer moet dat niet zijn.

Een foto die is geplaatst door slomeneri | irène mols (@slomeneri) op

En dan nu: kont aan kont over de Vrijthof! Jingle all the way.

De rij voor het reuzenrad doe ik ons allebei maar niet aan. Sjrd belooft dat we komende zomer nog een keer instappen in het gammele ding in Avignon. "Dan weten we tenminste zeker dat we dood neervallen als dat roestige ding het begeeft." Ik verheug me nu al!

Oké. Ik ben toch gezwicht. Maar deze plastic kerstman stak zijn handje ook zo uitnodigend uit. Mijn billetjes passen er precies op. Ouwe snoeperd.

Feliz Navidad. Dat. Mijn kersthartje is helemaal opgehaald. We kunnen naar huis.

Waar ik meteen weer achter het fornuis kruip. Stoofpeertjes worden niet vanzelf rood, tenslotte.

Hej hej.

Geen opmerkingen: