maandag 26 december 2016

Plog 676 - Kerst zonder opdirkingen en sentimenten

Plog 676: wat deed ik op 26 december 2016?

Goedemorgen. Wij ontbijten nooit samen. Dus ook niet met kerst. Ik moet rond negen uur mijn pillen innemen en Sjrd moet heel veel slaap inhalen. En aan kerststol doen we uit principe niet.

Aan cadeaus doen we wel! Ze kunnen eindelijk onder de boom.

Het kerstdiner vindt hier plaats. Mijn vader verzorgt de kalkoen maar de rest doe ik. Aan de slag dus. In mijn pyjama. Later als ik groot ben begin ik een horecagelegenheid voor mensen die ook graag de hele dag in hun pyjama rondlopen. Lijkt me een fantastisch concept. Ik broed nog op een passende naam.

Dit is zo'n beetje the next best thing om aan te trekken na je pyjama. Geen opgedirkt gedoe ten huize Pemo.

Dat laten we wel aan de tafel over. Hij ligt er weer piekfijn aangekleed bij. Al ontbreekt er hier en daar nog wat bestek. Mij is beloofd dat dat in orde komt.

Mijn ouders zijn al even langs geweest om van alles af te geven. Onder andere hun cadeaus. We vragen ons allemaal af hoe verstandig dat is. Van oudsher ben ik namelijk een kei in het voor-uitpakken van dingen waar mijn naam opstaat. Maar ik zal me maar volwassen opstellen en de plakbandjes met rust laten... D'n hoop is in elk geval groot genoeg mam.

Deze opgevulde jongen ligt er lekker bij. Dat wordt smullen straks!

Iedereen is er, we kunnen beginnen!

De grootste doos is voor Sjrd. Maar hij is dan ook het beste paard van stal.

Ook aan Sara is gedacht. Zij kreeg een gewrichtsafwijking van de kerstman.

Aan tafel! We hebben van alles om op te proosten. Dat doen we dan ook. Verder gaan we niet op de sentimentele toer. Dat kan altijd nog.

De carpaccio kwam lekker makkelijk van de super, de soep is home made en verser dan verser. En kijk eens naar dat bestek?! Een vork, een lepel en een messi. Zes keer van Alessi! De kerstman heeft maar goed opgelet en uitgevoerd.

Hoewel mijn moeder in principe niks anders hoeft te doen dan op haar lauweren te rusten kan ze het toch niet laten. Terwijl ik de aardappelpuree met knolselderij echt wel zelf onder elkaar krijg. De aard van het beestje hè.

Misschien kan ze mijn vader nog wat assisteren?

We hebben maar lekker gekookt, mijn vader en ik.

Een foto die is geplaatst door slomeneri | irène mols (@slomeneri) op

Voor het toetje is geen plek meer. Soit.

Hej hej.

2 opmerkingen:

Neeltje zei

Alle goeds toegewenst in het jaar dat voor je ligt.

Esther zei

Haha, een gewrichtsafwijking :D