donderdag 5 januari 2017

Plog 684 - Een misstap in het outlet

Plog 684: wat deed ik allemaal op 05 januari 2017?

Goedemorgen! Mooi wakker worden zo. En er zit nog meer in het verschiet ook. Ik bof maar.

Over tot de orde van de ochtend. Ik ontbijt gezellig met Bram de Wijs. Hij heeft een brokjesrobot voor zijn iets te dikke kat gekocht. Super handig!

Onze slanke den past in principe precies op een half mandje. Waarom toch Sara? Je wordt met de dag meer eigenaardig.

Na gisteren voel ik me goed met een sausje moe. Geeft niks. Emoties verwerken kost energie. Ik doe een kalm aan dagje vandaag.

Hoi pap! Dus jij komt je rolletjes gipsverband ophalen? Dat is ook een verhaal apart. Mijn vader is tegenwoordig professioneel knutselaar. Zijn treinenhobby begint, geheel volgens de verwachtingen, alweer aardig uit de klauwen te escaleren. Er wordt van alles gebouwd, geschilderd, getimmerd en weet ik wat. Laatst kreeg ik een appje. Of ik aan een rolletje gipsverband kon komen, met mijn contacten in de medische hoek. Tuurlijk pap, ik hossel wel even wat. Bij jezelf een botbreuk forceren gaat ook wat ver, immers. Dus nadat ik gisteren klaar was met mezelf toog ik naar de gipskamer. Ik zette mijn liefste glimlach op, knipperde wat met mijn blauwe ogen en pulkte warempel twee rolletjes los van de snotverkouden gipsmeester. Ik heb skills jongen. En heel misschien een nieuw verkoudheidsvirus onder de lede.

Toch wel zin in een frisse neus. En nieuwe sportschoenen. Laat ik dan maar meteen het aangename met het nuttige verenigen. Pret in het outlet.

Hoewel ik allerminst van plan ben nog te gaan hardlopen (of in mijn geval joggen) wil ik toch hardloopachtige schoenen. Voor het gevoel en de looks en gewoon, omdat ik het waard ben.

En deze zijn het geworden. Helemaal on fleek! De jongen die advies gaf was op z'n zachtst gezegd een rare snoeshaan. Hij hield een heel verhaal over waarom deze uitvoering het beste was. Toch wilde ik weten wat dan het verschil was met andere types. Dat was dom van me. Noem het een misstap. Want met een stalen gezicht verkondigde hij dat hij dit type altijd adviseerde aan mensen vanaf 80 kilo. Wh00t?! Gast! Serieus?!?1! Eigenlijk had ik hem vol in zijn gezicht moeten tuffen en regelrecht de winkel uit moeten rennen. Maar ja. Dan had ik nog niks gehad. En zo ben ik niet opgevoed. Maar echt, de hoeveelheid bullshit die ik met enige regelmaat naar mijn hoofd geslingerd krijg is bovengemiddeld volgens mij.

Weer thuis duik ik meteen maar achter de pannen. Die dertig kilo extra om het volledige rendement uit mijn nieuwe sportschoenen te halen komen er niet vanzelf aan.

Bami. Vooraf lijkt het altijd lekkerder dan het op het moment suprême smaakt. Ik heb dat met al het voedsel ten oosten van Europa. Gelukkig voel ik geen enkele behoefte om de Oriënt eens te bezoeken. Scheelt weer een hoop gedoe.

Ik ben net zo verknocht aan Scandinavië als Dag aan zijn Kung Fu Panda.

Hej hej.

Geen opmerkingen: