donderdag 9 februari 2017

Plog 715 - Van hielprik tot donorlong

Plog 715: wat deed ik allemaal op 09 februari 2017?

Er gaat weinig boven een gebroken rug door de stugge vering van een muf logeerbed en het flatteuze licht van een zweterige hotelkamer pal aan de A12. Goedemorgen!

Doe mij anders maar eens een lekker ontbijtje. Met harde broodjes en een gekookt eitje. Het belooft een intensieve dag te worden dus dan kan de bodem maar beter goed zijn.

Het stukje van ons hotel tot de Jaarbeurs was dan weliswaar 4 kilometer hemelsbreed, toch hebben we er drie kwartier over gereden met de auto. Maar we hebben het allemaal precies op tijd gehaald. Hoi symposium Van hielprik tot donorlong, ik heb er zin in! En ik ga vast veel te weinig foto's knippen vermoed ik. Maar dat komt dan een beetje door de spanning en de indrukken. Dus de sfeerbeelden denk je er vandaag zelf maar een beetje bij, oké?

Dit symposium is zeg maar de CF-dag voor medici en paramedici die bij de behandeling van CF betrokken zijn. Want ook artsen en co moeten op z'n tijd eens bijgepraat worden over de huidige stand van zaken. De dag zal gevuld zijn met veelal technische praatjes en workshops. Mij is gevraagd om het een kwartier lang over mezelf te hebben, voor het luchtige sausje. Nou dat kan ik wel. Aanvankelijk leken vijftien minuten me ontzettend lang, maar al schrijvende aan mijn spreekbeurt kwam ik er snel achter dat ik een half uur ook wel vol zou kunnen krijgen.
Ik sta als derde spreker ingepland en het programma loopt nu al uit. Geeft niks, ik doe gewoon mijn ding, zestien minuten en vijftig seconden lang. Aan de hand van voorgelezen dagboekfragmenten vertel ik over mijn leven met CF vanaf het moment van de diagnose tot nu. Op het scherm naast me  verschijnen bij de fragmenten passende foto's. Het geheel zit goed in elkaar en de zaal hangt dan ook aan mijn lippen. Er wordt bij tijd gelachen, er komen tissues tevoorschijn en het slotapplaus is daverend. Dit klinkt misschien wat arrogant maar ik kan ook niet helpen dat het zo is. Als ik na afloop weer op mijn stoel naast die van Sjrd kruip zie ik dat zijn gezicht knalrood is. Hij is apetrots en vertrouwt me toe dat hij zó zenuwachtig voor me was. Haha, wat lief. Zelf vind ik longfunctieblazen nog steeds veel enger.

Al bij binnenkomst had ik hem geschoten en tijdens de koffiepauze klamp ik hem aan. Mijn oude kinderarts uit het WKZ. Wat enig om hem hier weer eens te zien! Kan ik nu zeggen. Vroeger dacht ik daar heel anders over. Toen was ik ronduit bang voor hem. Mijn eerste kinderarts in het WKZ was een zachtaardige Belgische man, die als een Freek Vonk avant la lettre altijd met een lampje op zoek ging naar olifanten in mijn oren. Toen hij met pensioen ging werd ik overgeleverd aan de indrukwekkend grote handen van deze man. Die me aan het sprayen zette en me een week voor mijn dertiende verjaardag op liet nemen voor mijn eerste infuuskuur. Het recept voor een diepgeworteld jeugdtrauma. Gelukkig heelt tijd alle wonden en sluiten we elkaar vandaaag vriendschappelijk in de armen.

Zo'n lotgenotendag voor zorgprofessionals verschilt niet veel van die voor patiënten. Je praat met allerlei mensen, krijgt een hoop info te verwerken en is ook gewoon hartstikke gezellig. Ik maak kennis met behandelaars uit andere ziekenhuizen maar tref ook mensen uit mijn eigen team. Het is leuk elkaar eens in een andere context te spreken. Helemaal met een snackje uit het vet in de hand.

En voor je het weet kun je weer aansluiten in de donderdagavondfile.

Ik kan geen betere plek verzinnen om deze mooie dag af te sluiten dan hier.

Niet in de laatste plaats vanwege de super enthousiaste pizzabakker die er werkt. Als er iemand passie voor zijn vak heeft is hij het wel. Zo leuk om te zien!

Oh jongens, hier verheug ik me al zo'n beetje de hele dag op. Een verse pizza met champignons. Eet heel erg smakelijk.

Iedereen weer in huis en op de bank. Zo moet het zijn. Daar kan geen symposium tegenop. Wat jij Saar?

Hej hej.

2 opmerkingen:

Neeltje zei

Mooi gesproken!

Vnn zei

Zó trots op jou!
En haha De Lucht. Ironisch? Nee, toepasselijk! En lekker. Voor snelwegeten :)