maandag 27 februari 2017

Plog 732 - Stadswandelen in de zeikende regen

Plog 732: wat deed ik allemaal op 27 februari 2017?

Goedemorgen! Ik heb opbeurend nieuws voor de nachtportier: I survived. Hoewel het niet de lekkerste nacht ooit was, maar dat ligt niet aan de gemiste spraybeurt. Nog een leermoment: dit is niet per se mijn meest charmante poseerpose. Maar ja. Ge moet iets.

Ontbijten moet ook. Dus laten we dat maar doen dan.

Bij het uitchecken werden we overladen met excuses over dat gedoe met mijn medicijnen. Ter compensatie krijgen we bij een volgende boeking een gratis upgrade naar een luxere kamer. Nou, wauw. Weet je wat? We denken er nog even over na. Eerst maar eens de koffers in de auto gaan laden.

Leiden ligt er nog droever bij dan gisteren. Wat zullen we doen? Naar huis of nog even blijven?

Ondanks de regen besluiten we gewoon keihard aan de stadswandeling uit ons gidsje te beginnen. Maar dan wel achterstevoren. Oké. We starten bij het eindpunt, de burcht.

Op de burcht. Uitzichtje hoor. En een raar woord, burcht. Zeg het maar eens een paar keer achter elkaar. Burcht. Burcht. Burcht. BURCHT. Zie je wel?

Ik wil natuurlijk dolgraag nog even een leuke foto van ons tweetjes maken. Maar goed werk heeft tijd nodig, of in dit geval afdrukken. Sjrd verzucht bij elke foto "Dit is de laatste hoor!" Dit is de laatste uit de serie. Hoe nep kun je lachen, hahaha?

Nog meer Leidse wijsheden. Je kunt wel merken dat Leiden van oudsher het kloppend hart van de Nederlandse wetenschap was en een grote aanzuigende werking op grote namen uit de wereldgeschiedenis had.

Een stukje lentebelofte naar demensen toe. Met een blije hond ook nog!

Een bericht gedeeld door slomeneri | irène mols (@slomeneri) op

Cappuccino. What else?

Gedane zaken nemen geen keer en het giet zoals het giet. Maar als ik het over kon doen, zou ik voor een studie in Leiden hebben gekozen. Ik denk dat ik me, als jongvolwassene uit de provincie, in deze stad veel meer thuis had gevoeld dan in het overrompelende Amsterdam.

Nat tot op de draad maar we hebben het einde van de wandeling gehaald.

Een broodje gaat er wel in nu.

Op weg naar het zuiden. Met de verwarming op standje bejaardenhuis in de hoop mijn verkleumde voeten weer tot leven te wekken. 

De geplande snelle stop bij het ziekenhuis dreigt in het water te vallen door de opa voor ons, die net niet bij het knopje van de slagboom kan. Sjrd kan het niet langer aanzien en schiet te hulp. "Anders staan we hier verdomme over een uur nog!" Ik denk dat hij voor deze actie toch nog de helft aan karmapunten krijgt.

Bij de poli-apotheek kan ook nog wel een efficiencyslag gemaakt worden. Er zijn vijf loketten maar je zit er hoe dan ook altijd lang te wachten. Of de wachtkamer nou vol zit of niet. Gewoon blijven lachen.

Terug in Limburg, na een behoorlijk enge autorit met HEEL VEEL SLAGREGEN EN WIND die ons af en toe het zicht totaal benam. Niet chill. Nu lekker nasi op het ouderlijk nest. Wel chill.

Alles en iedereen weer op zijn plek. Dit is toch echt het beste. Wat jij Saar?

Hej hej.

Geen opmerkingen: