vrijdag 10 maart 2017

Plog 742 - Bloesem, bochel en broodjes

Plog 742: wat deed ik allemaal op 10 maart 2017?

Goedemorgen! Waren alle dagen maar gevuld met bloesem hè?

Saar... Wat doe jij daar? En waarom lijkt je staart ineens dubbel zo lang?

Opstarten maar. Anders wordt het nooit weekend. Hoewel mijn weekdagen er anders uitzien dan die van de meeste mensen, als in met een baan van negen tot vijf of een variant daarop, kan ik nog steeds erg uitkijken naar de vaste ijkpunten als 'weekend' en 'vakantie'. Mijn ritme is ook een ritme, immers.

Uit gefilosofeerd? Fijn. Dan nu als een haas naar de fysio.

Je kunt denken: "Al fucking wéér op die doodsaaie loopband? Houdt het dan nooit op?!" Maar als je de weerstand laat varen kun je ook denken: "Het zonnetje schijnt, mijn bejaarde collega's houden koffiepauze, ik kan tig stommere dingen bedenken die ik allemaal niet hoef te doen, en ik krijg er ook nog een fit lijf van!"

Met zo'n mindset wordt zelfs planken leuk. Nu alleen nog even aan mijn bochel werken. Maar die heb ik de afgelopen 37 jaar vakkundig bij elkaar gehoest, dus het valt nog maar te bezien hoe reëel dit doel is.

Routines, routines. Volgens mij zijn harde broodjes op vrijdag inmiddels ook routine geworden. Kan ik wel mee leven.

Kijk dan! De eerste lunch van dit jaar in het zonnetje! Het genot duurt precies een broodje lang, daarna is de zon alweer weg. Geeft niet. Dit was al heerlijk.

De tulpen lopen op hun eind.

Maar ook in hun laatste fase zijn ze nog mooi.

Waar zou dit leuke tasje naartoe gaan? Ik kan alvast verklappen dat er in elk geval heel veel witte chocolade eieren inzitten. En dat Nk jarig is.

Van harte proficiat en smakelijk eten en proost en gezelligheid!

Of ik Mrl een verhaaltje voor mocht lezen voor het slapen gaan? Zeer zeker. Stiekem lezen we er drie. En we kletsen nog wat.

Nks zus Srh is - op de kwarktaart na - verantwoordelijk voor de catering vanavond. Vooral de cheesecake van Tony's en Oreokoekjes is een knaller. In alle opzichten. In alle haast vergat ik mijn insulinepen in mijn tas te stoppen. Die is Sjrd toch maar even gaan halen. Wijs.

Het was een fijne avond.

Hej hej.

Geen opmerkingen: