donderdag 23 maart 2017

Plog 755 - Ik legde mijn stemmen het zwijgen op

Plog 755: wat deed ik allemaal op 23 maart 2017?

Goe. De. Mor. Gen. Ik ga er weer een stralende donderdag van maken. Loop je gezellig met me mee?

Sara begint haar dag met een potje yoga in de zon. Ik zeg maar zo: ieder zijn meug.

Rover staat als elke dag te stralen op de plank boven de bank. Helemaal in de bloemetjes. Maar jemig wat was het nog veel leuker geweest als hij hier nog levend en wel in huis had rondgelopen. Sorry, ik zit plots even een sentimentele bui. Maar aan alle lezers die hier zijn gekomen na Rovers verscheiden: jullie hebben echt wat gemist!

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb gewoon al blote voeten in mijn schoenen. In maart! Zonder te sterven van de kou.

Het is dan ook super lekker buiten. Alleen zit het wel allemaal wat hard, zo zonder kussens. Eigenlijk hoogst oncomfortabel, als ik eerlijk ben. Maar ja.

Gewoon stug blijven zitten. Zitvlees kweken. Of eelt. En een kleurtje. Want van deze zon word je het bruinst hè?!

Deze viooltjes zijn van de herfst maar doen het een half jaar na planting nog steeds super duper. Hét bewijs dat heus niet alles onder mijn handen een kansloze dood tegemoet ziet.

Ondanks het goede weer heb ik besloten binnen te gaan zitten. Met mijn boek. In mijn hoofd moet ik alweer van alles van mezelf. Naar buiten! Dingen doen! Wandelen! Aan mijn conditie werken! Een goede hondenmoeder voor Sara zijn! Maar ik wil nu gewoon alleen maar even zitten en verder in mijn boek. Dus dat ga ik doen. Fuck it.

Oké. Als je dan toch uitgelezen bent en de zon schijnt nog steeds als een malle, kun je best alsnog een rondje met het hondje maken. Maar niet omdat het van de stemmen moet. Gewoon omdat ik er zelf zin in heb.

In de verte hangt gewoon een karretje in een kraan, hoog boven de grond. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Sara heeft alleen maar oog voor een familie van kleine diersoorten die op het punt staat de schrik van hun leven te krijgen.

Ik doe intussen even een Jan Roosje.

En toen... Was er koffie. Muhahaha. En dat uit mijn mond. Ik kan nog steeds niet zeggen dat ik snak naar pleur. Diep in mijn hart drink ik nog steeds het liefst een glas cola light. Maar er is natuurlijk meer in het leven. Schijnt.

Ik zet me weer eens aan een nieuw recept van Pauline. Vanavond eten we haar bloemkoolcurry met kikkererwten. Alleen jammer dat ik er weer zo'n tyfusbede van moet maken.

Maar dan héb je ook wat hoor. Ik was een beetje bang dat het wat plat of vlak zou smaken. Alsof er niet genoeg te proeven viel. Maar het tegendeel is waar.

Terwijl ik de hele avond voor de buis hing, trainde Sjrd zich weer een ei uit. Goed verlicht natuurlijk. Als een soort marsmannetje. Maar hij komt altijd in vrede.

Hej hej.

3 opmerkingen:

Kim zei

Zalig weer is het, he! Waar zijn je blote-voeten-schoentjes van? Ze zijn mooooi!

Vnn zei

Je zal mij nooit vóór mei zonder sokken in schoenen zien. Ik heb zelfs met een hittegolf nog koude voeten.

Neeltje zei

Ruil maar in dat moeten voor een flinke dosis mag! Ik zeg: goede ruil!