maandag 24 april 2017

Plog 765 - Lonkt er misschien een carrièremove?

Plog 765: wat deed ik allemaal van 17 april tot en met 23 april 2017?

Hallo! Het mag dan wel tweede paasdag zijn, Sara en ik trekken ons daar geen fluit van aan. Wij gaan vanmiddag lekker een frisse neus halen. Knappe paashaas die daar een stokje voor steekt. Bovendien, we moeten ook wel. Want de fysio gaat natuurlijk niet door.

Ik had al de hele dag gekmakend veel zin in wraps met gerookte zalm, maar anticipeerde daar natuurlijk veel te laat op. Dus tegen de tijd dat wij ons avondeten bij elkaar scharrelden in de supermarkt, was er in de verste verte geen gerookte zalm meer te vinden. Toch hoefden we geen honger te lijden.

Qua bewegen ben ik het laatste jaar best goed bezig, zeker als je het vergelijkt met vroeger. Toch kan het altijd beter. Ik heb mezelf dus voor een nieuwe uitdaging gesteld. Tienduizend stappen per dag zetten. Oeink! Dat is véél. Dus ik heb een tussenstap ingebouwd, om het leuk en haalbaar te houden. Idealiter maak ik er 10.000 maar het minimum ligt op 7.500. Vandaag was ik alvast erg goed bezig. Ik voel een Fitbit lonken...

Je krijgt ze niet cadeau, die tienduizend stappen per dag. Door weer en wind, met de winterjas aan na Pasen. Ik had het me toch anders voorgesteld, het voorjaar.

Die hele feestdagentoestand maakte mij dermate opstandig dat ik zelfs geen zin meer had in tulpen. Ik leed pardoes aan acute tulpenmoeheid. Maar op dinsdag kon ik ze plots weer verdragen. En dus nam ik ze mee naar huis voor in een vaas.

Op woensdag was Sara het beu. Ze probeerde de lente af te dwingen door stoïcijns op het gras te gaan liggen. Maar ze moet kippenvel hebben gehad.

In de Roermondse binnenstad wemelt het van de putbeelden. Aan huizen, in nisjes, groot en klein. Putbeelden zijn beelden van beschermheiligen van de waterputten in de stad. Het heeft wel wat.

Het beeld van mijn avondwandeling had ook wel wat. Ik was nog net op tijd om de zon in de Oolderplas te zien zakken.

Donderdagmiddag kregen we bezoek van Vnn. Er was vlaai, ik kreeg bloemen vanwege mijn eerste Okrambiverjaardag en Sara werd overladen met aandacht. Een win-win-winsituatie.

Twitter is heus niet alleen voor zeiksnorren en azijnpissers. Als je de juiste mensen volgt, word je geamuseerd, steek je nog eens wat op en heb je er een soort gratis agendafunctie bij. Zo las ik in een tweet van Sanne Wallis de Vries dat ze vanavond in Weert zou spelen. Oh ja! Dat wist ik wel maar ik was het glad vergeten. Gelukkig waren er nog kaartjes beschikbaar en zo kwam het dat ik samen met mijn ouders op de tweede rij van haar voorstelling heb genoten.

Op vrijdag sportte ik mezelf een ei uit en dat was het. Ik kon geen pap meer zeggen na mijn training. De hoogste tijd voor een olympisch dutje dus.

Bij het openen van de luxaflexen op kantoor viel mijn oog op iets naars. Er lag een konijn op onze oprit. Onmiskenbaar dood. Omdat we geen menselijke vijanden hebben, ga ik er niet vanuit dat we de maffia achter ons aan hebben zitten. Dit moet eerder het werk van een marter of zo zijn geweest. Het onfortuinlijke beest zag er behoorlijk aangevreten uit. Sjrd was de Sjaak en stortte zich op het bergen van het stoffelijk overschot. Hij heeft Flappie plechtig in de duobak begraven. Nu maar hopen dat het een wild konijn was en er niet een buurtkind in tranen is vanwege een spoorloos huisdier...

Mijn vriendin Mr is de laatste weken flink aan het opruimen in huis. Via de Whatsapp word ik regelmatig op de hoogte gehouden van de hoeveelheid vuilniszakken die naar de kringloop of vuilstort worden gebracht. Vanaf deze plaats nog een extra applaus. Je bent écht heel erg goed bezig M! Het toeval wil dat ik me op het zelfde moment aan het oriënteren was op een doe-het-zelf nagelsalon voor thuis, om eigenhandig gelnagellak aan te brengen. Ik liet dat een paar jaar geleden een paar keer in zo'n door Aziaten gerunde dekmantel voor andere praktijken doen. Maar het kostte a) een lieve som geld en b) ik liep er bijna een besmettelijke bloedziekte op, toen er met harde hand over mijn vinger werd gevijld. Met een vijl die al heel veel andere vingers had gezien. Bloedend en doodsbang zat ik de laksessie uit. Tot zover mijn nagelsalonavontuur. Ook de mobiele nagelstudio van Mr had de opruimslag niet overleefd en stond al op marktplaats. Afgelopen zaterdag kreeg ik al haar spullen mee om thuis lekker te fispernullen. En dat deed ik. Het viel niet tegen, voor een eerste keer. Het werd geen hele grote kliederboel.

Ik besloot mijn week met een loopje. Van Sjrd welteverstaan. Vier jaar geleden liep ik met een hoop bloed, zweet en tranen de vijf kilometer uit, maar deze sportievelingen bedwongen de tien Engelse mijl.

Aanmoedigen maakt dorstig.

Voor de tweede keer deze week smulde ik van een simpel kippensoepje uit blik en de maandsalade van Jan Linders, met falafel en couscous. Hoe leuk ik koken tegenwoordig ook vind, het is nog steeds lekker om het af en toe over te laten aan iemand anders.

Hej hej.

1 opmerking:

Neeltje zei

Leuk, je weekblogs!